٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص

فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ١٦٢ - فقه در انديشه احيا گرانه سيد جمال الدين اسد آبادى عزيز اللّه مهريزى - مسعود امامى

همين نگاه بر منظر فقهى او نيز تأثير داشت، از اين رو، انگاره‌هاى سستى و خمودى و جواز سكوت ذلت بار را با تمسك به عقيده قضا و قدر، بى اساس و بى‌مبنا مى‌داند؛ بلكه اين عقيده را خاستگاه حركت و قيام، سخت كوشى و ايثار و... مى‌شمارد. با اين ديدگاه به قضا و قدر، موضع‌گيرى فقهى او هم در جهت وجوب حركت و قيام، و ستيز با كفر و استكبار و ستم گرايش پيدا مى‌كند.

٦. يادگيرى علوم جديد

سيد، به يافته‌هاى جديد و دستآوردهاى علوم تجربى توجه داشت و به فراگيرى آن ترغيب و تشويق مى‌كرد و عقيده داشت: نبايد از تكامل، ترقى و علم آنان عقب بيفتيم. (٣٨)اما در عين تشويق به فراگيرى يافته‌هاى علمى جديد مى‌گويد:

«آثار سؤ ركون و ذلّت و دل باختگى در مقابل تمدن غربى و تقليد از آنان، تحقير، محو اخلاق، شهامت، غيرت و... مى‌باشد، و راه علاج امت‌ها هم، تمدن غربى نيست... .

دين اسلام بر خلاف دين مسيحيت، براساس غلبه، شوكت، عزت، رزمندگى، تبحر در فنون ضرورى چون فيزيك، شيمى و... پايه گذارى شده است. كسى كه در آيه {وأعدّوا لهم مَااستَطعتُم مِنْ قُوّةٍ } تأمل كند، يقين مى‌يابد كه پيروان اين دين، خواستار غلبه و سيادت و فراهم كردن وسيله آن هستند و همين كه اسلام شرط بندى را جز در مسابقه و تيراندازى حرام كرده است، معلوم مى‌شود كه شرع مقدّس چه مقدار به شناخت فنون نظامى علاقه دارد». (٣٩)

وى دين را اساس مدنيت و قوام عمران و آبادى مى‌دانست و در ردّ انديشه‌هاى سيد احمدخان هندى مى‌گويد:

«احمد خان بهادر، اين وسوسه را القا مى‌كرد كه تمدن اروپا و ارتقاى آن در علم و


(٣٨) همان، ص٦٩.
(٣٩) همان، ص٨٨ ـ ٨٢.