فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٥٨ - متعه حج در كتاب و سنّت آیت الله جعفر سبحانى
هفت روز هنگامى كه به وطنش بازگشت روزه بگيرد. مسلمانان اتفاق نظر دارند كه روز عيد قربان روزه ندارد اما اين كه در ايام تشريق مىتواند روزه بگيرد يا نه، اختلاف است.
آنچه گفته شد ديدگاهى است كه علماى قديم و جديد در مورد متعه حج، اتفاق نظر دارند و متضمن هشت شرط است:
شرط اوّل :حج و عمره در يك زمان و با هم انجام شوند.
شرط دوم:در يك سفر باشند.
شرط سوم:در يك سال باشند.
شرط چهارم:در ماههاى حج انجام شوند.
شرط پنجم:عمره قبل از حج انجام شود.
شرط ششم:عمره با حج مخلوط نشود، بلكه بايد احرام حج، پس از فارغ شدن از مراسم عمره باشد.
شرط هفتم:عمره و حج از طرف يك نفر انجام شوند.
شرط هشتم:انجام دهنده اهل مكه نباشد.
از تأمل در آنچه در مورد حكم تمتّع بيان كرديم، اين شروط به دست مىآيد. (٧٤)
اين همان چيزى است كه پس از رحلت رسول اكرم(ص) تحريم شد، و اوّلين فردى كه آن را منع كرد، عمربن خطاب بود و پس از او عثمان و معاويه و خلفاى بعدى از او پيروى كردند.
توجيهاتى چند براى تحريم متعه حج
از آنجا كه نهى از متعه حج، با تصريح آيات قرآنى و عمل پيامبر(ص) و سنت او و عمل صحابه بزرگ در تضاد است، بسيارى كوشش كردهاند كه به گونهاى اين نهى را توجيه كنند كه ما به سه توجيه اشاره مىكنيم:
(٧٤) الجامع لأحكام القرآن ، ج٢، ص٣٩١.