حج قِران با حج اِفراد در تمامى جهات متحد است به جز اين كه در حج قِران ، مكلف بايد هنگام بستن احرام قربانى خود را همراه داشته باشد. علت اين كه اين حج، حج قِران ناميده شده اين است كه مكلف قربانى خود را همراه دارد. بنابراين حج قِران و اِفراد در يك چيز با هم تفاوت دارند و آن اين كه مكلف در حج قِران به هنگام بستن احرام، قربانى خود را همراه دارد؛ اما كسى كه حج اِفراد انجام مى‌دهد، اساساً قربانى بر گردن او نيست.

حج تمتّع وظيفه كسى است كه فاصله خانه‌اش از مكه دور باشد و در مسجد الحرام ساكن نباشد و اين حج براى غير اين اَفراد مجزى نيست. حج قِران و اِفراد بر كسانى واجب است كه اهل مكه و ساكن آن باشند. و به كسانى ساكن مكه گفته مى‌شود كه فاصله منزلشان تا مكه از هر طرف ٤٨ ميل، معادل ٨٨ كيلومتر باشد. (٦)

شايان ذكر است كسى كه وظيفه‌اش حج تمتّع است نمى‌تواند به حج اِفراد و قِران عدول كند، مگر در صورت تنگى وقت يا حيض، كه در اين صورت بايد نيت خود را به نيت حج اِفراد تبديل كرده، عمره را ترك كند و اعمال حج را انجام دهد و پس از حج، عمره مفرده به جا آورده و ميزان در تنگى وقت آن است كه پس از عمره نتواند هنگام ظهر در عرفات وقوف كند. كسانى هم كه وظيفه شان حج اِفراد يا قِران است ـ مانند اهالى مكه و اطراف آن ـ تنها در صورت اضطرار، ـ مانند ترس از ديدن حيضى كه انتظار آن مى‌رود ـ مى‌توانند به حج تمتّع عدول كنند.

اينها اقسام سه گانه حج بود كه مجموع آنچه ذكر شد در امور زير خلاصه مى‌شود:

١. حج تمتّع براى كسى است كه از مكه دور است و حج اِفراد و قِران براى غير آن.

٢. كسى كه حج تمتّع انجام مى‌دهد به جز هنگام ضرورت نمى‌تواند به حج ديگرى عدول كند و همچنين كسى كه حج اِفراد و قِران انجام مى‌دهد به جز هنگام ضرورت نمى‌تواند به حج تمتّع عدول كند.

٣. فرق حج اِفراد و قِران تنها در همراه داشتن قربانى و همراه نداشتن آن است.

٤. تداخل دو احرام جايز نيست. بنابراين كسى كه احرام بسته است نمى‌تواند احرام

(٦) بعضى گفته‌اند كه اين فاصله، ١٢ ميل، معادل ٢٢ كيلومتر است.