١٠. پيامبر(ص) در حالى كه چوب دستى در دست داشت، مردى را ديد كه با رنگ زرد خضاب كرده است، به او فرمود: نشانى از گياه ورس (٩٢)، سپس با چوب دستى بر شكم مرد زد و فرمود: مگر تو را از اين كار نهى نكرده بودم؟! اثر ضربه پيامبر(ص) بر شكم او باقى ماند، بدون آن كه خونى بيايد، مرد گفت:، اى رسول خدا، قصاص! مردم گفتند: آيا مى‌خواهى پيامبر(ص) را قصاص كنى؟! مرد گفت: پوست بدن هيچ انسانى برتر از پوست بدن من نيست. پيامبر(ص) لباس خود را بالا زد و فرمود: قصاص كن، مرد شكم آن حضرت را بوسيد و گفت: گذشت كردم تا در قيامت شفاعتم را كنى. (٩٣)

١١. ضرار بن عبداللّه‌ مى‌گويد: كنار حضرت على بن ابى طالب(ع) راه مى‌رفتم كه جوانى آمد و بر من سيلى زد، من نيز دست خود را بالا بردم تا به او سيلى بزنم كه على(ع) متوجه شد و فرمود: قصاص كن. (٩٤)

١٢. متّقى هندى از امام على(ع) نقل مى‌كند كه فرمود:

«ماكان بين الرجل و المرأة ففيه القصاص من جراحات أو مِن قتل النفس أو غيرها، إن كان عمداً»؛ (٩٥)

«هر حادثه‌اى كه ميان زن و مرد از جراحت، كشتن يا غير اينها واقع شود، اگر عمدى باشد قصاص دارد».

(٩٠) نسخه بدل: القود.
(٩١) مجمع الزوائد، ج١٠، ص٣٥٣؛ كنز العمال، ج١٥، ص٦.
(٩٢) ورس گياهى به رنگ زرد است كه براى ساختن رنگ از آن استفاده مى‌شود.
(٩٣) كنز العمال، ج١٥، ص٩١.
(٩٤)همان، ص٩٢.
(٩٥) همان، ص٨٤.