نكته (٤٣):از مرحوم آية اللّه‌ سيد مصطفى صفايى خوانسارى(متوفاى ١٤١٣ و مدفون در حرم مطهر حضرت معصومه(س) ـ همان جا كه سالهاى متمادى صبحها اقامهـجماعت مى‌كرد ـ اثرى چاپ شده در دست نيست. ايشان از شاگردان معروف مؤسس حوزه قم آية اللّه‌ حائرى رحمه اللّه‌(م١٣٥٥ق) و از نزديكان آية اللّه‌ حاج آقا حسين بروجردى رحمه اللّه‌(م ١٣٨٠) بود و از اين دو بزرگوار داستانها و خاطرات زيادى به خاطر داشت. اخيراً به نكته‌اى چاپ شده از ايشان دست يافتم كه بيش از هفتاد سال پيش چاپ شده و از چند جهت حائز اهميت است؛ از جمله اين كه نظر شريف مرحوم آية اللّه‌ حائرى و نيز علامه سيد محسن امين صاحب كتاب أعيان الشيعه(م ١٣٧١ ق) را راجع به يكى از مسائل مهم عصر ما منعكس مى‌كند و براى شناخت تفكر و انديشه آن دو مرد بزرگ، بسيار مفيد است. گفتنى است كه علامه سيد محسن امين عاملى در سال ١٣٥٣ قمرى طىّ سفرى به ايران، در قم نزد آية اللّه‌ حائرى آمده و فزونى و وفور عقل و كياست و فضل او را ستوده است. وى در گزارش اين سفر مى‌گويد: