ضروری است ، همچنانکه شناخت وضع و موقعیت جغرافیائی دریا در هر لحظه‌ امری حتمی است . ما باید از طرفی اسلام را به عنوان یک راهنمای سفر و یک لنگر محکم و نگهدارنده از غرق شدن در جزر ومدها ، و هم شرائط خاص‌ زمان را به عنوان مناطق و منازل بین راه که باید مرتبا به آنها رسید و گذشت کاملا بشناسیم تا بتوانیم در اقیانوس متلاطم زندگی به سرمنزل مقصود برسیم . از نظر گروه نامبرده در اینجا مشکل لاینحلی وجود ندارد ، فقط آشنا نبودن‌ با حقایق اسلام و یا تمیز ندادن میان عوامل توسعه و پیشروی زمان و میان‌ جریانها و پدیده‌های انحرافی که لازمه طبیعت بشری است ممکن است مسئله را به صورت معما جلوه دهد . ولی افراد و طبقاتی هستند که این مسئله را واقعا به صورت یک معمای‌ لاینحل و به صورت یک تضاد آشتی ناپذیر می‌نگرند و معتقدند " اسلام " و " مقتضیات زمان " دو پدیده غیر متوافق و ناسازگارند و از این دو حتما یکی را باید انتخاب کرد ، یا باید به اسلام و تعلیمات اسلامی گردن نهاد و از هر گونه نوجوئی و نوگرائی پرهیز کرد و زمان را از حرکت بازداشت و یا باید تسلیم مقتضیات متغیر زمان شد و اسلام را بعنوان پدیده‌ای متعلق به‌ گذشته به بایگانی تاریخ سپرد . روی سخن در این مقاله با اینگونه افراد است . استدلال این گروه اینست که اسلام به حکم اینکه دین است بویژه که دین‌ خاتم است و دستوراتش جنبه جاودانگی دارد و باید همانطور که روز اول‌ بوده برای همیشه باقی بماند ، یک پدیده ثابت و لایتغیر است و اما زمان‌ در طبع خود متغیر و کهنه و نوکن