پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٠ - ١٢٢ فقال عليهالسلام كَأَنَّ الْمَوْتَ فِيهَا عَلَى غَيْرِنَا كُتِبَ، وَكَأَنَّ الْحَقَّ فِيهَا عَلَى غَيْرِنَا وَجَبَ، وَكَأَنَّ الَّذِي نَرَى مِنَ الْأَمْوَاتِ سَفْرٌ عَمَّا قَلِيلٍ إِلَيْنَا رَاجِعُونَ! نُبَوِّئُهُمْ أَجْدَاثَهُمْ، وَنَأْكُلُ تُرَاثَهُمْ، كَأَنَّا مُخَلَّدُونَ بَعْدَهُمْ، ثُمَّ قَدْ نَسِينَا كُلَّ وَاعِظٍ وَوَاعِظَةٍ، وَرُمِينَا بِكُلِّ فَادِحٍ وَجَائِحَةٍ!

و آفات نابودكننده قرار گرفتيم (با اين حال چه جاى غفلت و فراموشى و خنده و بى‌خبرى است؟!). [١]

[١]. سند گفتار حكيمانه:

صاحب كتاب مصادر منابع اين كلام حكمت‌آميز و كلامى كه بعد از آن مى‌آيد را با هم آورده است و مى‌گويد: اين دو گفتار حكيمانه گاهى به پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله نسبت داده شده و گاه به اميرمؤمنان على عليه السلام. از كسانى كه اين دو را از پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله روايت كرده‌اند ابوطالب مكى در كتاب قوت القلوب و يعقوبى در تاريخ خود و كلينى در روضه كافى و كراجكى در كنز الفوائد و ابونعيم اصفهانى در حلية الاولياء و ذهبى در ميزان الاعتدال است و از كسانى كه آن را از اميرمؤمنان على عليه السلام نقل كرده‌اند اضافه بر مرحوم سيّد رضى، على بن ابراهيم در كتاب تفسيرش و فتال نيشابورى در روضة الواعظين هستند. (مصادر نهج‌البلاغه، ج ٤، ص ١١٠-/ ١١٢).