مقامع الفضل - البهباني، الشيخ محمد علي - الصفحة ٦٢٦ - ٢٥ حاشيۀ صفحۀ (٤٩) متن كتاب
و اظهر در نظر احقر مذهب اكثر است به چند دليل:
اوّل: اصالة إباحة اشياء.
دويم: اجماعات منقوله از سيد در «انتصار» [١]، و شيخ در «خلاف» [٢] و ابن زهره در «غنيه» [٣]، و ابن ادريس در «سرائر» [٤].
سيّم: آيۀ شريفه فَأْتُوا حَرْثَكُمْ در سورۀ بقره [٥] زيرا كه كلمۀ «أَنّٰى» حقيقت در عموم به اجماع قائلين به وضع لفظى از براى عموم [٦]، يعنى: پيش آنكه محل زراعت شما است برويد از هر جاى كه خواسته باشيد.
چهارم: اخبارى كه دلالت بر حليّت آن مىكند مثل صحيحۀ على بن الحكم از صفوان كه گفت: گفتم به حضرت رضا (عليه السلام) شخصى از دوستان تو امر كرده است مرا كه سؤال كنم از مسئلهاى كه خودش پرسيده و حيا كرده است كه از تو سؤال كند گفت:
«چيست آن؟ گفتم: آيا مرد پيش زن خود برود در پس آن؟ حضرت گفت: اين از براى او هست، گفت صفوان: كه گفتم تو مىكنى اين فعل را؟ گفت: بدرستى كه ما نمىكنيم آن را» [٧].
و طعن صاحب مسالك در سند اين حديث به اشتراك على بن الحكم مذكور بين ثقه و ضعيف [٨]، ضعيف است زيرا كه: على بن الحكم مذكور همان كوفى ثقه جليل القدر است به قرينۀ روايت احمد بن محمّد بن عيسى از او، و غير ذلك [٩].
و ديگر موثقۀ كالصحيحۀ معاوية بن حكيم از ابن ابى يعفور كه گفت: سؤال كردم از
[١] انتصار: ١٢٥.
[٢] خلاف: ٤/ ٣٣٨.
[٣] غنية النزوع: ٣٦١.
[٤] سرائر ابن ادريس: ٢/ ٦٠٦.
[٥] بقره (٢): ٢٢٣.
[٦] مراجعه شود به: مفردات راغب: ٢٥، اقرب الموارد: ١/ ٢٣، التبيان: ٢/ ٢٢٢ و ٢٢٣.
[٧] وسائل الشيعة: ٢٠/ ١٤٥ حديث ٢٥٢٥٩.
[٨] مسالك الافهام: ١/ ٣٤٩.
[٩] تعليقات على منهج المقال: ٢٣١ و ٢٣٢.