مقامع الفضل - البهباني، الشيخ محمد علي - الصفحة ٥٢٩ - جواب
منصورۀ سند: هشتاد و يك درجه، طول: «قح» [١]، عرض: «كح» [٢].
دبيل: هشتاد و سه درجه، طول: «قج» [٣]، عرض: «كه» [٤].
دهلى:- أيضا- [هشتاد و سه درجه]، طول: «»، عرض: «» [٥].
اكره: هشتاد و چهار درجه، طول: «»، عرض: «» [٦].
بنارس هند: هشتاد و شش درجه، طول: «قز» [٧]، عرض: «كز» [٨].
و بعضى از بلاد غير مذكوره به مقايسۀ بلاد قريبۀ به آن مىتواند معلوم شد، مانند: بسطام به مقايسۀ دامغان و استرآباد، و مانند آمل به مقايسۀ سارى، و مانند رشت و دهاتش به مقايسۀ لاهيجان، و قس على ذلك [٩].
و ما بعضى از آنها را- به نهجى كه در اسطرلاب و قطبنما ثبت نمودهاند مذكور- مىسازيم، زيرا كه: ظنّ به آنها بيشتر است از ظنّى كه به مقايسه معلوم شود، و اقتصار بر ذكر انحرافات مىنمائيم بدون تعرّض به طول و عرض آنها و مىگوئيم كه:
از جملۀ منحرفات از جنوب به مشرق است- از ميل به يك درجه-
[١] يعنى: يكصد و هشت درجه.
[٢] يعنى: بيست و هشت درجه.
[٣] يعنى: يكصد و سه درجه.
[٤] يعنى: بيست و پنج درجه.
[٥] طول و عرض اين شهر در تمام نسخهها مشوّش بوده، نام اين شهر در نسخههاى «زيج الغ بيك» ذكر نشده است.
[٦] طول و عرض اين شهر در تمام نسخهها مشوّش بوده، نام اين شهر در نسخههاى «زيج الغ بيك» ذكر نشده است.
[٧] يعنى: يكصد و هفت درجه.
[٨] يعنى: بيست و هفت درجه.
[٩] قبلة الآفاق قزوينى، نسخه خطى كتابخانه آية اللّه مرعشى (رحمه اللّه) به شماره ٣٤٤٦، زيج الغ بيك، به شمارههاى ٨٣٨٤ و ٨١٦٨ و ٨٩٠٢ و ٨٢٠٣.