مقامع الفضل - البهباني، الشيخ محمد علي - الصفحة ٨١ - سؤال صط ٩٩
«المؤمنون عند شروطهم» [١] يا نه؟
جواب:
موافق ظاهر سؤال آن معامله به عنوان مضاربه بوده، و خسارت تماما بر اصل مايه است، و بر عامل مطلقا خسارتى نيست، و وفا بر امثال اين شروط واجب نيست، و اشتغال ذمّه به سبب آن شرط به هم نمىرسد، و اگر منظور شراكت بوده- هرچند كه مخالف ظاهر سؤال است- بر عمرو مجموع خسارت نيست، بلكه بايد نصفۀ خسارت را- هرگاه شراكت نصفيّه باشد- متحمّل شود، و اشتراط تفاوت در خسارت صحيح و لازم نيست، هرچند كه اشتراط تفاوت در ربح صحيح است؛ هرگاه زيادتى از براى عامل يا از براى كسى كه عملش زيادتر است؛ شده باشد، بلا خلاف ظاهرا [٢]، و مطلقا بنابر قول بعضى [٣]، و اللّه العالم.
سؤال صح [٩٨]:
جدّه شير به نوادۀ خود مىتواند داد- خواه از جماع جدّ به هم رسد [٤] و خواه از غير آن- و همچنين شيرى كه از جماع جدّ به هم رسيده- خواه از جدّه باشد و خواه از غير آن- به نواده مىتواند داد يا نه؟
جواب:
هرگاه جدّه يا جدّ پدرى تنها باشد ضررى ندارد، و اگر مادرى تنها يا پدر مادرى باشند [٥] نمىتواند، و اگر به حدّ رضاع شرعى برسد مادر آن طفل بر پدر- كه داماد است- حرام مىشود، على الاظهر.
سؤال صط [٩٩]:
زيد قطعۀ باغى به عمرو هبه نموده به عوض دويست دينار، و مدّتى در تصرّف عمرو بوده، و بعد از آن؛ زيد آن را متصرّف شده- و زيد
[١] غوالي اللئالي: ١/ ٢١٨ حديث ٨٤، كافي: ٥/ ١٦٩ حديث ١، تهذيب الأحكام: ٧/ ٢٢ حديث ٩٣، ٤٦٧ حديث ١٨٧٢، (با اندكى اختلاف).
[٢] حدائق الناضرة: ٢١/ ١٦٤.
[٣] مختلف الشيعة: ٦/ ٢٣١.
[٤] ج: رسيده، ه: رسيده باشد.
[٥] ج: باشد.