مقامع الفضل - البهباني، الشيخ محمد علي - الصفحة ٥٦ - جواب
و دو نماز جهرى را به نزديك همديگر كردن به حيثيتى كه قرائت همديگر را بشنوند هيچ مانعى و ضررى ندارد، بغير مخالفت وسواس، زيرا كه: به علاوۀ اصالت جواز- عمومات؛ امر به صلات است در مساجد، بلكه فرمودهاند كه:
«نمازى نيست از براى همسايۀ مسجد مگر در مسجد» [١]. و هيچ يك از علماى شيعه و همچنين مشهور اهل سنّت قائل نشدهاند به وجوب مطلق جماعت [٢] و موافق ادلّه و فتاوى كلّ علماى اجلّه؛ تمام نمازهاى سنّتى را به عنوان جهر به عمل مىتوان آورد، بلكه هرگاه در شب به عمل آيد جهر در آن سنّت است [٣] و همچنين اعتكاف در مساجد- خصوصا مسجدين شريفين- از جملۀ سنن مؤكّده است [٤]، و همچنين تلاوت قرآن و تعقيب و ذكر الهى- هرچند كه مشتمل بر آيات قرآنى باشد- از مستحبّات است [٥].
و هيچكس از زمان ظهور شرع مقدّس نبوى (صلّى اللّه عليه و آله و سلّم) إلى الآن- از علما و فقها و اعيان- امر به خلاف اينها ننموده، و شرط نكرده است كه: بايد صداى قرآن همديگر را نشنوند- خواه در نماز و خواه در غير نماز- يا اگر بشنوند بايد گوش به آن دهند و ساكت باشند مگر در قرائت پيشنماز، كه مأموم او بايد استماع كند، و گوش به قرائت او دهد، در نماز جهريّه و بس.
و هيچكس اين توهّم را نكرده است كه: چون كسى خواهد كه از براى
و درباره «شيخ طوسى» هم مرتكب تأويل شدند كه نمونه آن در (جواهر الكلام: ٨/ ٢٦٩) آمده است.
[١] دعائم الاسلام: ١/ ١٤٨، تهذيب الاحكام: ١/ ٩٢ حديث ٢٤٤، ٣/ ٢٦١ حديث ٧٣٥ (با اندكى اختلاف).
[٢] خلاف: ١/ ٢٤٢ مسأله ٢٨٠.
[٣] شرح لمعه: ١/ ٢٦٦، وسائل الشيعة: ٦/ ٧٧ باب ٢٢، براى اطلاع بيشتر مراجعه شود به: مفتاح الكرامه: ٢/ ٤٠٤.
[٤] شرح لمعه: ٢/ ١٥٠، وسائل الشيعة: ١٠/ ٥٨٣ باب ٣.
[٥] سرائر: ٣/ ٦٠٤، وسائل الشيعة: ٦/ ٢٠٩ حديث ٢ و ٢١٠- ٢١٢ حديث ٢- ٦.