مقامع الفضل - البهباني، الشيخ محمد علي - الصفحة ٥٥ - جواب
خلافه [١]، با وجود آنكه ظنّ نجاست در حمّام كمتر است- به مراتب شتىّ- از ظنّ نجاست در امورى چند كه در اخبار و فتاوى اخيار حكم به طهارت آنها شده، مانند: كافور [٢] و شكر [٣]- كه از فرنگ و هند مىآيد بىشبهه- و رخوت [٤] و ظروف كفّار و مشركين [٥]، هرچند كه مستعمل باشد- به حسب ظاهر- و ظروف و شير و پنير و ماست و روغن اكراد و الوار و اعراب صحرانشين و امثال آنها [٦]، و همچنين رخوتى كه كفّار ريسمان آنها را ريشته و آنها را بافته باشند [٧]، و همچنين چون مسلمان رخت خود را به كافرى به عاريت دهد براى پوشيدن، و بعد از پوشيدن رد كند [٨]؛ تمام اينها را شارع حكم به طهارتش فرموده، و احدى خلاف در آن ننموده مگر قول شاذّى [٩] در بعضى از آنها كه محل اعتبار نيست، و مع ذلك آن مخالف نيز، رجوع نموده، و موافق با ديگران شده [١٠].
[١] شايد مراد مؤلّف (رحمه اللّه) از دليل؛ «قاعدۀ طهارت» باشد كه در روايات متعدّده وارد شده است. وسائل الشيعة: ٣/ ٤٦٦ و ٤٦٧ حديث ٤١٩٢- ٤١٩٦، حدائق الناضرة: ٢٥٥٥- ٢٦٠، مفتاح الكرامه:
١/ ١٣٠.
[٢] مختلف الشيعة: ١/ ٣٨٥- ٣٩٤، وسائل الشيعة: ٣/ ١٣- ١٥ حديث ٢٨٨٨- ٢٨٩٧ و ١٧- ٢٠ حديث ٢٩٠٤- ٢٩١٧ و ٣٥- ٣٨ حديث ٢٩٥٨- ٢٩٦٦.
[٣] وسائل الشيعة: ٢٥/ ١٠٦ حديث ٣١٣٢٣- ٣١٣٣٧.
[٤] وسائل الشيعة: ٣/ ٥٢٠ حديث ٧ [رخوت- جمع ادعائى رخت].
[٥] وسائل الشيعة: ٣/ ٥١٧ حديث ١.
[٦] وسائل الشيعة: ٢٥/ ١٠٦ باب ٥٣، ١٠٩ باب ٥٥، ١١٢ باب ٥٧، ١١٥ باب ٦٠، ١٢٢ باب ٦٦.
[٧] وسائل الشيعة: ٣/ ٥١٨ باب ٧٣ حديث ١ و ٢ و ٥ و ٧.
[٨] وسائل الشيعة: ٣/ ٥٢١ حديث ١.
[٩] مبسوط شيخ طوسى: ١/ ٣٩ و ٤٠ و ٨٤، سرائر: ١/ ٢٩٦، الجامع للشرائع: ٦٧، مختلف الشيعة:
٢/ ٩٢.
[١٠] درباره «ابن جنيد» بعضى تعبير كردهاند كه: از قول خودش برگشته است مثل: مرحوم مؤلف، و بعضى معتقدند كه: اين نسبت به «ابن جنيد» ثابت نشده است، مثل: صاحب رياض (رياض المسائل: ٣/ ٢١٨) و صاحب جواهر (جواهر الكلام: ٨/ ٢٦٩).