مقامع الفضل - البهباني، الشيخ محمد علي - الصفحة ٤٧٧ - جواب
ليالى تشريق در منى نزد جمرۀ وسطى اتفاق افتاده و حال آنكه در دوازدهم شهر ربيع الأوّل [١] يا هفدهم آن متولد شد [٢] و بنابراين لازم مىآيد كه مدّت حمل آن حضرت يا كمتر از شش ماه، يا بيشتر از يك سال باشد و حال آنكه هيچ كس از امّت؛ اين را از خصائص آن حضرت نشمرده است؟
جواب:
اقل مدت حمل انسان شش ماه است، بالنص و الإجماع [٣]، و در مرغان بيست و يك روز است، و در سگ چهل روز، و در گربه دو ماه، و در گوسفند پنج ماه، و در شتر و اسب و خر و نحو آن يك سال، و در فيل بعضى دو سال، و بعضى هفت سال و بعضى يازده سال گفتهاند.
و اكثر مدت حمل آدمى- نزد اكثر شيعه- نه ماه است [٤] و نزد بعضى از شيعه و بعضى از سنّيان يك سال [٥] و بعضى از سنّيان به دو سال قائلند [٦]، و نزد شافعى و تمام شافعيه چهار سال است [٧]. و ليث بن سعد- از فضلاء اهل سنّت- به هفت سال قائل است [٨].
و امام شافعى چهار سال در شكم مانده- به اجماع اهل سنّت [٩]- و در روز وفات ابو حنيفه متولّد شده [١٠] و اين را از جملۀ كرامات آن دو امام مىشمارند.
و مالك بن انس كه از جملۀ فقهاى اربعۀ اهل سنّت است سه سال در شكم مادر
[١] مستدرك حاكم: ٢/ ٦٥٩.
[٢] بحار الانوار: ١٥/ ٢٤٨.
[٣] خلاف شيخ طوسى: ٥/ ٨٨، جواهر الكلام: ٣١/ ٢٢٤.
[٤] خلاف شيخ طوسى: ٥/ ٨٨، شرائع الاسلام: ٢/ ٣٤٠.
[٥] الانتصار: ١٥٤، مسالك الأفهام: ٨/ ٣٧٦.
[٦] الانتصار: ١٥٤.
[٧] الانتصار: ١٥٤، مغنى ابن قدامه: ٨/ ٩٨.
[٨] احكام القرآن ابن عربى: ٤/ ١٨٢٨، محلى ابن حزم: ١٠/ ١٣٢، مغنى ابن قدامه: ٨/ ٩٨.
[٩] الغيث الذي انسجم في شرح لاميّة العجم (ذيل شعر: فقلت أدعوك للجلي لتنصرني).
[١٠] وفيات الأعيان: ٤/ ١٦٥.