مقامع الفضل - البهباني، الشيخ محمد علي - الصفحة ٤٥٤ - جواب
قاصر گويد كه: چنانكه آيات و روايات محكم و متشابه دارند، همچنين علماء و بزرگان شيعيان و سنّيان محكم و متشابه دارند و حال مولوى از جملۀ متشابهات و كلامش قابل تأويلات هست خصوصا نظر به مضمون أصدق الشعراء أكذبه، و مولوى نيز در «مثنوى» گفته:
يك فسانه راست گويم [١] يا دروغ * * * تا دهد مر راستيها را فروغ [٢]
و در مسلمين كسى نيست كه حضرت امير المؤمنين (عليه السلام) و ابن ملجم- هر دو- را خوب داند و حكم به نجات هر دو كند، و العلم عند أهله.
و شيخ عارف سهل بن عبد اللّه شوشترى گفته:
للنفس سرّ و ما ظهر ذلك السرّ على أحد إلّا على فرعون حيث قال: أَنَا رَبُّكُمُ الْأَعْلىٰ [٣].
و شيخ محيى الدين تصريح نموده به اينكه قوم نوح (عليه السلام) و فرعون با قومش همگى غريق بحر رحمت شدند [٤].
و شيخ شبسترى در «گلشن» گفته:
درآ در وادى ايمن كه ناگاه * * * درختى گويدت إنّى أَنَا اللّٰهُ
روا باشد أَنَا اللّٰهُ [٥] از درختى * * * چرا نبود روا از نيكبختى
هر آن كس را كه اندر دل شكى نيست * * * يقين داند كه هستى جز يكى نيست
[١] مصدر: آمد.
[٢] مثنوى: ٢/ ١٣٧.
[٣] حلية الاولياء: ١٠/ ٢٠٨.
[٤] شرح فصوص الحكم پارسا: ١٢٤ (با اندكى اختلاف).
[٥] ج: الحق.