مقامع الفضل - البهباني، الشيخ محمد علي - الصفحة ٣٦٧ - جواب
حرام مىدانند ارتكاب مندوبات بلكه واجبات موسعه را قبل از تضيّق اوقات [١]، و بنابر أشهر أظهر قضا واجب موسّع است و به فور به عمل آوردن سنّت مؤكّد است، لكن هرگاه عمرش وفا نكند از استحقاق عقاب بيرون نمىآيد و بايد وصيّت كند كه بعد از او به نيابت او قضا كنند، هرچند كه به استيجار باشد و هرگاه كوتاهى در قضا نكرده فوت شود و كسى به هم نرسد كه از براى او قضا نمايد [٢] ظاهرا عقابى بر او نباشد، ان شاء اللّه تعالى، و اللّه العالم.
سؤال شفح [٣٨٨]:
هرگاه كسى چند مرتبه توبه را [٣] بشكند و باز توبه كند توبهاش قبول مىشود يا نه؟
جواب:
هرگاه با شرايط به عمل آورد مقبول مىگردد.
سؤال شفط [٣٨٩]:
هرگاه كسى شراب يا مسكر ديگر بخورد، لكن بفهمد كه چه مىگويد در آن حال نمازش صحيح است يا نه؟ و اگر در مستى باشد تا وقتى كه وقت بيرون رود قضا بر او هست يا نه؟ و قبل از توبه تا چند وقت نمازش قبول نمىشود؟
جواب:
هرگاه نماز را با شرايط صحّت در حال فهم و شعور به عمل آورده صحيح است، به اين معنى كه مسقط وجوب قضا و استحقاق عقاب است، لكن تا چهل روز نمازهاى او مقبول درگاه إله نمىگردد [٤]، چنانكه در اخبار وارد است [٥]، مگر آنكه توبه كند كه نمازهاى بعد از توبه صحيح و مقبول مىشود، و اينها در صورتى است كه عالم باشد به تحريم مسكر و داند كه آنچه را مىخورد از جنس مسكر است هرچند كه او را بالفعل مست نكند به سبب قلّت، يا عادت،
[١] حدائق الناضرة: ٦/ ٣٣٧.
[٢] الف، ب، ج: كند.
[٣] در نسخه ب به جاى «را» (كند) آمده است.
[٤] الف، ب، ج: نمىشود.
[٥] خصال شيخ صدوق: ٢/ ٣٢، بحار الانوار: ١٠/ ١١٠.