مقامع الفضل - البهباني، الشيخ محمد علي - الصفحة ٣٤٢ - جواب
مجوس به اهل اسلام سرايت نموده، چنانكه در كتب [١] سير و تفاسير مسطور [٢] است [٣].
خلاصه: موافق اخبار اماميّه آن است كه: حق تعالى حوريهاى از بهشت فرستاد و آن را به شيث- پسر آدم- تزويج كرد و اسمش نزله بود، و حوريهاى ديگر فرستاد كه اسمش منزله بود و او را به پسر ديگر آدم كه در بعضى از اخبار اسم او به يافث تعبير شده- و شايد كه لقبش قابيل بوده- تزويج نمود و از شيث پسرى و از يافث دخترى به هم رسيده و به هم دادند و بنى آدم از ايشان به هم رسيدند [٤].
و مستفاد از بعضى اخبار آن است كه: زن برادر شيث دخترى از جنّ بوده [٥]، و شايد «يافث» دو زن داشته است.
و اما ساير اولاد آدم، پس محتمل است كه: بدون تزويج مرده باشند، و حكمت در خلقت آنها نظير حكمتى باشد كه در خلق اطفال است و كسانى كه قبل از تزويج مردهاند، يا آنكه تزويج عمّ و عمّه در آن وقت حرام نبوده، و انحصار بنى آدم در دو نفر از اولاد او مانع عقلى و ضرر عادى ندارد، چنانكه موافق مشهور ميان اهل سنّت و شيعه قريب به هشتاد نفر با حضرت نوح (عليه السلام) از غرق نجات يافتند [٦] و عقبى از آنها نماند مگر از سه پسر نوح (عليه السلام) [٧]، و به اين
[١] ه: كتب مبسوطه.
[٢] ب، ه: مذكور.
[٣] بحار الانوار: ١١/ ٢٢٠- ٢٤٩ حديث ١ و ٢ و ٣ و ٦ و ١٨ و ٣٩ و ٤٠ و ٤٤، تفسير عيّاشى: ١/ ٣٤١ حديث ٨٣.
[٤] علل الشرائع: ١٨- ٢٠ حديث ٢، بحار الانوار: ١١/ ٢٣٣ و ٢٣٤.
[٥] بحار الانوار: ١١/ ٢٢٨ و ٢٢٩ حديث ٦.
[٦] علل الشرائع: ٣٠ حديث ١، مجمع البيان: ٣/ ١٥٧ (جزء ١٢)، بحار الانوار: ١١/ ٣٢٢، درّ المنثور:
٣/ ٦٠١.
[٧] مجمع البيان: ٣/ ١٥٧ (جزء ١٢).