مقامع الفضل - البهباني، الشيخ محمد علي - الصفحة ٢٧٢ - سؤال رنج ٢٥٣
صريحا گفته است كه در هر محرّمى چنين كند؛ بهتر آن است كه به نذر خود باقى باشد هرچند كه در بعض اوقات عمدا بدون ضرورت مخالفت كرده و كفّاره داده باشد، و اظهر انحلال نذر است به مخالفت مطلقا، و اللّه العالم.
سؤال رنب [٢٥٢]:
طريق تطهير آب ايستاده را بيان فرمائيد؟
جواب:
به چند طريق مىشود، يكى آنكه: به قدر كرّ آب پاك يا زياده بر آن بريزند به يك دفعۀ عرفيّه، ديگر آنكه: آن را متّصل كنند به آب كرّ يا جارى پاك و به جوشيدن آب از زير آن، به شرطى كه در اين سه صورت آب پاك به آن ممزوج گردد به مزج عرفى، و همچنين به باريدن باران بر آن پاك مىشود هرگاه باران به قدر معتدّ به عرفى باشد و به آن مزج يابد، و بعضى اكتفا به دو قطره و يك قطره نيز كردهاند [١]، و اشكال دارد، و اينها همه در صورتى است كه متغيّر به نجاست نباشد يا تغيّرش زايل شود به امور مذكوره.
و اگر به ريختن يك كرّ تغييرش زايل نشود، كرّ ديگر بريزند، و هرگاه مثلا: به يك كرّ و نيم تغيّرش زايل شود از جهت صرفۀ آب مجموع را يكدفعه بريزند، يا آنكه نيمكرّ، يا كمتر را اوّلا بريزند و بعد از آن يك كرّ يا بيشتر را، و شرط نيست كه يك كرّ يك كرّ ريخته شود- چنانكه ظاهر عبارت بعضى از كتب است [٢]- و اگر بعضى از آب به نجاست متغيّر شود و تتمّه به قدر كرّ يا زياده باشد مىتوان آن را پاك كرد [٣] به زدن در كرّ به حدّى كه متغيّر در آن مستهلك گردد، و هرگاه تغيير خود به خود يا به علاجى زايل شود و بعد از آن او را ممزوج به كرّ و امثال آن نمايند پاك مىگردد.
سؤال رنج [٢٥٣]:
مقدار كرّ را به حسب مساحت و وزن بيان فرمايند؟
[١] ذخيرة المعاد: ١٢١، مفتاح الكرامه: ١/ ٦٣.
[٢] شرائع الاسلام: ١/ ١٣.
[٣] د، ه: نمود.