مقامع الفضل - البهباني، الشيخ محمد علي - الصفحة ١٣٠ - جواب
برگردد آنچه را ترك كرده است به عمل آورد با آنچه كه بعد از آن است؛ هرچند كرده باشد.
و اما جهر و اخفات را هرگاه فراموش كند پس اقرب صحّت نماز است بدون احتياج به تدارك مطلقا، و اگر ذكر ركوع يا آرام گرفتن آن را فراموش كند و پيش از بيرون رفتن از حدّ ركوع به خاطر آرد يا سر برداشتن از ركوع يا آرام آن را فراموش كند و پيش از سر به سجده گذاشتن به خاطرش آيد، يا ذكر سجود اول را يا آرام در آن يا سجده بر اعضاى غير پيشانى را فراموش كند و پيش از سر برداشتن از سجده به يادش آيد، يا درست نشستن بعد از سجده اول را، يا آرام گرفتن در نشستن را فراموش كند، قبل از سر گذاشتن به سجدۀ دويم به خاطر آورد، و در همۀ اين صورتها آنچه را فراموش كرده بايد به عمل آورد و نمازش صحيح است.
و اگر يك سجده يا تشهّد را فراموش كند و قبل از ركوع به خاطرش آيد برگردد و آن را به عمل آورد، پس برخيزد و قراءت يا تسبيح را از سر گيرد هرچند كه پيشتر كرده باشد، و در صورتى كه سجده را فراموش كرده اگر بعد از سجدۀ اوّل نشسته و آرام گرفته- به قصد آرام واجب- چون عود به سجود كند؛ به سجده رود بدون نشستن، و اگر اصلا نشستن يا آرام گرفتن را به عمل نياورده؛ اوّل بنشيند و آرام گيرد و بعد از آن به سجود رود، و اگر نشسته است لكن نه به قصد واجب بلكه به قصد جلسۀ استراحت- كه مشهور آن را سنّت مىدانند و اظهر وجوب آن است- احتياطا نيز بنشيند و آرام گيرد، و بعد از آن به سجود رود، و اگر بعد از ايستادن قبل از ركوع جزم كند كه يك سجده را نكرده و در سجده ديگر شك داشته باشد؛ برگردد و سجدهاى كه جزما ترك كرده است به عمل آورد نمازش صحيح است و اعادۀ آن احوط است، و در اين قسم نيز اگر سجدۀ سهو كند در جميع صور احتياطا بهتر خواهد بود.