ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٢٦٩ - حيله گرىها و مكرپردازيها در برابر واقعيات ، كفهاى ناپايدارند

غافل از آنكه - < شعر > عيسى به رهى ديد يكى كشته فتاده حيران شد و بگرفت به دندان سر انگشت گفتا كه ، كه را كشتى تا كشته شدى زار تا باز كجا كشته شود آنكه ترا كشت انگشت مكن رنجه به در كوفتن كس تا كس نكند رنجه به در كوفتنت مشت < / شعر > آيات قرآنى در توبيخ مكر و حيله و كيد و اين كه نتايج اين نابكاريها بخود عمل كنندگان آنها بر مى گردد و آنان رستگار نخواهند گشت ، متعدد و متنوع است . از آن جمله : ( وَأَنَّ الله مُوهِنُ كَيْدِ الْكافِرِينَ ) [١] ( و خداوند حيله گرى كفار را پست و ساقط مى نمايد ) .
( ذلِكَ لِيَعْلَمَ أَنِّي لَمْ أَخُنْه بِالْغَيْبِ وَ ) [٢] ( و خداوند حيلهء خيانتكاران را هدايت نمى كند ) .
( إِنَّهُمْ يَكِيدُونَ كَيْداً وَأَكِيدُ كَيْداً فَمَهِّلِ الْكافِرِينَ أَمْهِلْهُمْ رُوَيْداً ) [٣] .
( آن تبهكاران حيله گرى براه مى اندازند و من براى آنان از حوادث پشت پرده چاره جوئى مى كنم به آن كفار مهلت بده ، كمى بآنان فرصت بده ) .
آيات ديگرى وجود دارد كه كلمهء مكر را مطرح و آنرا شديدا محكوم ميكند . آيه اى در مى ان آيات مربوط به مكر موجود است كه معناى مكر خداوندى را در برابر مكاران و حيله پردازان توضيح مى دهد :

[١] الانفال آيهء ١٨ .
[٢] يوسف آيهء ٥٢ .
[٣] الطارق آيهء ١٥ و ١٦ .