ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٦ - ترجمهء خطبهء سى و چهارم

در غفلت غوطه وريدسوگند به خدا ، كسانى كه به پستى و خوارى تن دادند ، مغلوب گشتندقسم به پروردگار ، گمان من در بارهء شما چنين است كه اگر كارزار شدت بگيردو امواج مرگ طوفانها پديد آوردمانند سرى كه دو نيم شود از فرزند ابي طالب دور خواهيد گشتسوگند به خدا ، آن مردى كه دشمن را برخود مسلط بسازدكه گوشت او را بخورد و استخوانش را نرم و پوست او را بكندچنين شخصى سخت زبون استو دل او كه عضلات سينه اش آنرا احاطه كرده است ، ناتوان و درمانده است تو اگر مى خواهى چنين باشاما من ، سوگند بخدا ، با قدرتى كه بوسيلهء شمشيربر پراندن تارك دشمنو قطع بازوها و پاهاى او دارم ، سلطه را بدست دشمن نخواهم داد [ اينست وظيفهء من ] اين تلاش و تكاپوى اختيارى من است و مشيت قاهرهء خداوندى كار خود را دارد اى مردم ، حقى من بر شما دارمو حقى شما بر من داريداما حق شما بر من : خير خواهى در بارهء شماو تنظيم و فراوان نمودن بيت المال براى تهيهء معيشت سالم براى شماو تصدى بر تعليم شما كه از جهل نجات پيدا كنيدو تأديب شما كه علم ( همهء سطوح شخصيت ) شما را بسازدو اما حق من بر شما : وفا به بيعتى است كه با من كرده ايدو خير خواهى در حضور و غيابو پاسخ مثبت در آن هنگام كه شما را بخوانمو اطاعت از من موقعى كه بشما دستورى بدهم