ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٢٠٦ - ترجمهء خطبهء سى و نهم

تفسير عمومى خطبهء سى و نهم
تفسير عمومى خطبهء سى و نهم ٤ ، ٥ - منيت بمن لا يطيع إذا امرت و لا يجيب إذا دعوت ( من به مردمى مبتلا شده‌ام كه اگر امر كنم اطاعت نمى كند و اگر دعوت كنم اجابت نمى كند ) .
رهبرى مبتلا به پيروانى نا آگاه از عظمت تكليف
رهبرى مبتلا به پيروانى نا آگاه از عظمت تكليف چه دلخراش است وضع روحى يك رهبر عظيم الشأنى كه از رهبرى كمترين سود مادى و مقامى براى خود منظور ننمايد و از همهء عوامل سعادت و فضيلت همهء ابعاد مردم جامعه اش مطلع باشد و شب و روز در راه بوجود آوردن همهء عوامل سعادت و فضيلت براى مردم جامعهء خود لحظه اى آرامش نداشته باشد ، با اين حال مردم آن جامعه او را درك نكنند و طعم تكاليف و وظائفى را كه براى سعادت و فضيلت همان مردم متوجه مى سازد نچشند آرى ، بسيار دلخراش و شكنجه زا است وضع روحى رهبرى كه بمردم جامعهء خود از افق بالاترى مى نگرد و خباثت و پليدى دشمنان آن جامعه را از همه جهات درك ميكند ، ولى مردم آن جامعه با يك سستى و بيخيالى به زندگى احمقانهء خود ادامه مى دهند بايد گفت كه آن مردم يا آگاهى از عظمت تكليف نداشتند و يا شايستگى رهبر