ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٢٠٠ - گروه سوم - آياتى است كه مى گويد خداوند متعال عهدى را كه با انسانها بسته است وفا ميكند

تفسير عمومى خطبهء سى و هشتم
تفسير عمومى خطبهء سى و هشتم - ٢ و أنّما سمّيت الشّبهة شبهة لأنّها تشبه الحقّ ( علت اين كه شبهه ، شبهه ناميده شده است اينست كه شبيه به حق است ) شبهه‌هاى طبيعى و شبهه‌هاى عمدى
شبهه‌هاى طبيعى و شبهه‌هاى عمدى دو نوع عمده در پديده‌ها و سخنان شبهه ناك وجود دارد كه توجه بآن دو ضرورت دارد : ١ - شبهه‌هاى طبيعى - همهء ما مى دانيم كه حق و باطل در حيات بشرى همواره و در همهء موقعيتها با آن وضوح و صراحت نمودار نمى شوند كه براى هيچ كس جاى ترديد و شك و شبهه نمانده باشد . دخالت نيتها و هدفگيريهاى درونى كه نمود عينى در گفتارها و كردارها و ساير شئون بشرى ندارند ، از عوامل بسيار رايج و متداول بروز شبهه‌ها است . نارسائى الفاظ در بيان مقاصد واقعى و كاملا مشخص نيز يكى ديگر از عوامل فراوانى شبهه ميباشد . همچنين بىزبان بودن و چند علتى بودن نمودهائى كه در اعمال و آثار انسانى وجود دارد ، مانند بعضى از نمودهاى طبيعى عينى . مثلا حرارت يك پديده ايست قابل لمس ، ما دست رفيقمان را لمس مى كنيم ، مى بينيم حرارت دستش زيادتر از معموليست ،