ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٥١ - آياتى از قرآن مجيد در بارهء عمومى بودن رسالت پيامبر اسلام بر همهء جهانيان ، اين همان رسالت ابراهيم است

« حيات معقول » ميباشد ، نه شهادت بمعناى معمولى ٢ - معناى « انذار » تهديد و معناى « بشير » بشارت و مژده دادن است . و تبليغ شامل هر دو مفهوم ميباشد .
البته چنانكه در مباحث گذشته گفتيم : منظور از تهديد و بيم و هراس و وحشت ، در برابر خداوند ، لزوم اين پديده‌ها بجهت انتقامجوئى خود خواهانهء خدا نيست ، زيرا چه كسى و چه قدرتى مى تواند بر او ضررى برساند ، تا خداوند در صدد انتقامجوئى از او بر آيد .
نتيجه اى كه از اين آيات گرفته مى شود ، ابديت دين اسلام و عموميت رسالت پيامبر اسلام بر همهء جوامع است . اين كه عده اى از اسلام نشناسان رسالت پيامبر را به مدت معينى از دورانها منحصر و محدود مى سازند و براى اثبات اين مدعا از خود آيات قرآنى دليل مى آورند ، اگر غرضى نداشته باشند بايستى به بىاطلاعى آنان از قرآن و ادبيات عرب تأسف خورد . اگر در آيات قرآنى درست دقت كنيم ، حتما باين نتيجه خواهيم رسيد كه اصل متن دين الهى عبارتست از آن اصول و وظايف كلى در « حيات معقول » كه همهء پيامبران الهى مبلغين آنها بوده‌اند . اين اصول و وظايف كلى در دين ابراهيم خليل اللَّه تنظيم شده است . همهء پيامبرانى كه پس از او آمده‌اند ، ابلاغ كننده و روشنگر همان اصول و وظايف بوده و بر طرف كنندهء تحريف و انحراف از آنها بوده‌اند . اين مطلب در قرآن مجيد باتمام صراحت مطرح شده است . ما براى توضيح بيشتر ، نموانه اى از آياتى را كه به اين مطلب دلالت دارد ، مى آوريم : ١ - ( وَمَنْ يَرْغَبُ عَنْ مِلَّةِ إِبْراهِيمَ إِلَّا مَنْ سَفِه نَفْسَه ) [١] ( و كيست كه از آيين ابراهيم اعراض كند مگر اين كه خود را ابله بسازد ) ٢ - * ( قُولُوا آمَنَّا بِالله وَما أُنْزِلَ إِلَيْنا وَما أُنْزِلَ إِلى إِبْراهِيمَ وَإِسْماعِيلَ

[١] البقرة آيه ١٣٠