ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٤ - تفسير عمومى خطبهء بيست و يكم

تفسير عمومى خطبهء بيست و يكم ٢ - فانّ الغاية امامكم ( هدف نهايى حيات پيش روى شما است ) چه بخواهيم و چه نخواهيم ، چه بدانيم و چه ندانيم ، رو به هدف نهائى پيش مى رويم < شعر > نيك بنگر ما نشسته مى رويم مى نبينى قاصد جاى نويم پس مسافر آن بود اى ره پرست كه مسير و روش در مستقبل است < / شعر > مولوى اگر به اميد پيدا كردن سكون ، بر بال خيال نشسته ، گام به ما فوق كيهان بيكران بگذارى ، سپس به درون ناچيزترين ذره اى از يك دانه شن فرو روى ، حركت را در همه جا حكمفرما خواهى يافت . از جنين مادران گرفته تا دشت پهناورى كه انسانى كهنسال پس از سپرى كردن ساليان عمرش آخرين نفسهاى خود را در فضاى آن دشت بر مى آورد ، از اعماق اقيانوسها گرفته تا صخره‌هاى كوه پيكر كه ميليونها سال در قله اى سر بفلك كشيده وضعى ثابت از خود نشان مى دهند ، همه و همه محكوم قانون حركت و تحول بوده و تو تماشاگر ساده لوح نخواهى توانست دو بار بيك رودخانه وارد شوى [١] . آن گاه كه كلماتى

[١] جمله اى معروف از هراكليد است كه مى گفت : « من دو بار بيك رودخانه وارد نشده‌ام »