با کاروان حسینی - ت بینش - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٩ - هفت نكته پژوهشى
فصل يكم: كاروان حسينى در راه عراق
امام حسين (ع) پس از گذشت بيش از چهار ماه [١] يعنى حدود ١٢٥ روز اقامت در مكه، پس از خوددارى از بيعت با يزيد بعد از مرگ معاويه، از مكه خارج شد. آن حضرت از احرام عمره بيرون آمد؛ زيرا بيم آن داشت كه در مكه دستگير شود و يا آنكه غافلگيرانه پيچيده در اثناى مراسم حج، به قتل برسد و در نتيجه حرمت خانه خدا شكسته شود. به هر حال كاروان حسينى در سحر يا اوايل بامداد روز هشتم ذىحجّه سال شصتم هجرى به سوى عراق رهسپار گشت.
هفت نكته پژوهشى
١- مورخان درباره روز خروج امام از مكّه مكرّمه اختلاف نظر دارند. برخى نوشتهاند كه خروج آن حضرت در روز سوّم ذىحجّه بود. برخى ديگر تاريخ خروج را هفتم [٢] و برخى ديگر دهم [٣] اين ماه نوشتهاند. ولى تاريخ درست خروج امام (ع) روز هشتم ذى حجّه مىباشد؛ زيرا خود آن حضرت (ع) در نامه دومش به مردم كوفه نوشته است: «... من در روز سه شنبه هشت روز گذشته از ذى حجّه، روز ترويه، به سوى شما حركت كردم ...» [٤]
[١] زيرا امام (ع) روز سوم شعبان به مكه وارد شد و در روز هشتم ذى حجه از آن بيرون رفت.
ر. ك: اللهوف، ص ٢٦، انتشارات داورى.
[٢] ر. ك: كامل الزيارات، ص ٧٣؛ تذكرة الخواص، ص ٢١٧.
[٣] ر. ك: تاريخ دمشق، ج ١٤، ص ٢١٢؛ تهذيب الكمال، ج ٤، ص ٤٩٣.
[٤] ر. ك: الارشاد، ص ٢٠٢، تاريخ طبرى، ج ٣، ص ٢٩٣ و ٣٠١.