با کاروان حسینی - ت بینش - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٨٦ - جستوجو براى يافتن جاى مسلم بن عقيل(ع)

مطابق اين روايت عبداللّه بن يقطر فرستاده مسلم به سوى امام (ع) بود وليكن با روايت مناقب و روايت تسلية المجالس مبنى بر اين كه وى خبر بى‌وفايى را نزد امام (ع) برد و نه مژده شمار بزرگ بيعت كنندگان را، منافات دارد!

بنا بر مشهور، گويا عبداللّه بن يقطر نيز همانند قيس بن مسهّر صيداوى به قتل رسيد.

يعنى هر دو را از بالاى قصر بر زمين انداختند، ولى عبداللّه پيش از قيس كشته شد، زيرا خبر شهادت ابن يقطر در منزل زباله در راه عراق، همراه خبر شهادت مسلم و هانى به امام (ع) رسيد و حضرت ضمن دادن خبر مرگ آن دو فرمود: اما بعد، خبرى دردناك به ما رسيده است. مسلم بن عقيل و هانى بن عروه و عبداللّه بن يقطر كشته شده‌اند و شيعيان ما، ما را رها كرده‌اند ...» [١] به اين ترتيب عبداللّه بن يقطر، دومين پيك نهضت حسينى است كه در اثناى انجام مأموريت، پس از سليمان بن رزين، نخستين شهيد نهضت حسينى و فرستاده امام به سوى بصره، به شهادت رسيد.

جست‌وجو براى يافتن جاى مسلم بن عقيل (ع)

بزرگ‌ترين هدف عبيداللّه زياد، از آغاز رسيدن به كوفه، شناسايى جاى مسلم بن عقيل بود. يزيد از او خواسته بود كه مسلم را همانند مهره بجويد. در نتيجه، نهايتِ تلاش و مقصود وى، رسيدن به اين هدف بود.

مسلم به دنبال تصميم‌هاى تهديدآميز سريع عبيداللّه زياد و چيزهايى كه از مهتران و مردم خواست، از خانه مختار بيرون آمد و به خانه هانى رفت و آنجا را پايگاه خويش ساخت.

شيعيان در آنجا پنهانى نزد وى مى‌آمدند و يكديگر را به رازدارى سفارش مى‌كردند.

دينورى گويد: جاى مسلم بن عقيل بر عبيداللّه زياد پوشيده بود. او سه هزار درهم را درون كيسه‌اى نهاد و به غلام شامى خويش، به نام معقل سپرد [٢] و گفت: اين مال را بگير

[١] همان.

[٢] در مثيرالاحزان، ص ٣٢، آمده است: چهار هزار درهم به او داد.