به درون حركت مسلم نفوذ كند، اطمينان ببخشد. معقل در برابر ابن عوسجه مدّعى شد كه در شام هم پيمان ذى الكلاع حميرى است؛ و مشهور است كه بيشتر موالى شام دوستدار اهل‌بيت بوده‌اند!

خلاصه آن كه معقل نقشه‌اش را درست طراحى كرد و نقشى را كه برايش ترسيم شده بود، به خوبى ايفا نمود و در اين كار مهارت تمام نشان داد. ولى اين كه همه روزه نزد مسلم مى‌آمد و صبح پيش از همه وارد مى‌شد و آخرين كسى بود كه از نزدش مى‌رفت شك برانگيز بود، پس چرا مسلم و يارانش درباره او شك نكردند؟ جاى شگفتى و حيرت است!

ولى ما از آنجا كه نسبت به جزئيات روند رويدادهاى آن روزگار آگاهى كافى نداريم، و از داده‌هاى اندك تاريخى نيز جز به اندازه ترسيم تصويرى كلى در اختيار ما نيست؛ و از سوى ديگر مى‌دانيم كه مسلم بن عقيل و مسلم بن عوسجه و يارانشان در مسائل اجتماعى، سياسى و نظامى از تجربه كافى برخوردار بوده‌اند، نمى‌توانيم آنان را نكوهش و يا به سادگى متّهم كنيم! ما وظيفه داريم در برابر اين شخصيت‌هاى بزرگ اسلامى ادب و احترام كنيم و ساحت مقدسشان را از آنچه شايسته آنان نيست پاك بدانيم و به محدوده شناخت اندك تاريخى‌مان بسنده كنيم و از نتيجه‌گيرى‌ها و اتهام‌هاى نادرست و ناشايست بپرهيزيم.

به ويژه اين كه بايد به ياد داشته باشيم عمليات ايجاد شكاف در درون يك حركت، از طريق ارسال جاسوسانى كه هويّت اصلى خويش را پنهان مى‌داشته‌اند از قديم‌الايّام معمول بوده است. در روزگار ما نيز چنين وقايعى اتفاق مى‌افتد و اين روند هميشه باقى است.

به ندرت اتفاق مى‌افتد كه يك حركت سياسى و انقلابى كه قصد دگرگون‌سازى اوضاع را دارد، دشمنان به درونش نفوذ نكرده باشند؛ و حتى يافتن چنين حركتى ناممكن است؛ و اين به معناى سادگى و بى‌تجربگى رهبران آن حركت‌ها نيست.

دستگيرى هانى بن عروه‌

هانى بن عروه مردى سياستمدار و هوشمند بود و با وجود پنهانى بودن گردهمايى‌هاى مسلم و مريدان و پيروانش در خانه وى و به رغم سفارش به كتمان، از عبيداللّه زياد بيمناك بود.

هانى مى‌دانست كه بزرگترين اهتمام عبيداللّه شناسايى محل و پايگاه مسلم است؛ و ناچار