با کاروان حسینی - ت بینش
(١)
مقدمات پژوهش
١١ ص
(٢)
پيشگفتار
١١ ص
(٣)
مقدمه
١٣ ص
(٤)
فصل يكم كاروان حسينى در راه عراق
١٩ ص
(٥)
هفت نكته پژوهشى
١٩ ص
(٦)
چرا امام حسين(ع) به عراق رفت؟
٢٤ ص
(٧)
1 - عراق، مهد تشيع و كانون مبارزه با حكومت اموى
٢٤ ص
(٨)
(2) 2 - عراق، قتلگاه برگزيده!
٢٦ ص
(٩)
3 - نامههاى كوفيان پس از مرگ معاويه
٢٨ ص
(١٠)
4 - اجراى فرمان رسول خدا(ص)
٣٢ ص
(١١)
وحشت حكومت اموى از خبر خروج امام(ع)
٣٥ ص
(١٢)
تلاش حكومت اموى در مكه براى بازگرداندن امام(ع)
٣٧ ص
(١٣)
نقش عبدالله بن جعفر در تلاش آشتىجويانه
٣٧ ص
(١٤)
درنگ و ملاحظه
٣٩ ص
(١٥)
تلاش سركوبگرانه
٤٣ ص
(١٦)
اشاره
٤٤ ص
(١٧)
آيا اين كوشش جنبه صورى داشت؟!
٤٤ ص
(١٨)
فصل دوم كوفه در دوران مسلم بن عقيل
٥١ ص
(١٩)
ارزيابى اين روايات
٥٤ ص
(٢٠)
اشاره
٥٥ ص
(٢١)
در آستانه انقلاب
٥٧ ص
(٢٢)
مژده شهادت
٥٩ ص
(٢٣)
پنهان كارى
٥٩ ص
(٢٤)
نخستين اجتماع كوفيان با مسلم
٦٠ ص
(٢٥)
ديدارهاى پياپى با مسلم
٦٢ ص
(٢٦)
نامه مسلم(ع) به امام(ع)
٦٢ ص
(٢٧)
شخصيت نعمان بن بشير
٦٣ ص
(٢٨)
اشاره
٦٤ ص
(٢٩)
عبيدالله بن زياد والى جديد كوفه
٦٦ ص
(٣٠)
ناشناسى كه در تاريكى وارد شهر شد!
٦٧ ص
(٣١)
اقدامهاى سركوبگرانه
٦٩ ص
(٣٢)
تغيير مقر فرماندهى انقلاب!
٧١ ص
(٣٣)
نقشه قتل ابن زياد در خانه هانى
٧٢ ص
(٣٤)
درنگ و نگرش
٧٤ ص
(٣٥)
قتل بزرگان شيعه
٧٧ ص
(٣٦)
حبس و قتل ميثم تمار
٧٧ ص
(٣٧)
قتل رشيد هجرى
٨٠ ص
(٣٨)
فشار بر بزرگان و حبس آنان
٨٣ ص
(٣٩)
قتل عبدالله بن يقطر
٨٤ ص
(٤٠)
جستوجو براى يافتن جاى مسلم بن عقيل(ع)
٨٦ ص
(٤١)
اشاره
٨٨ ص
(٤٢)
دستگيرى هانى بن عروه
٩٠ ص
(٤٣)
درنگ و نگرش
٩٥ ص
(٤٤)
نيرنگ مشترك
١٠٠ ص
(٤٥)
قيام مسلم بن عقيل
١٠٣ ص
(٤٦)
اقدامى كه شايسته تحقق بود
١٠٤ ص
(٤٧)
حدود مأموريت مسلم بن عقيل
١٠٩ ص
(٤٨)
ناچارى و تصميم استثنايى
١١١ ص
(٤٩)
اقدام اشراف و دوستدارن ابن زياد
١١٥ ص
(٥٠)
كار با سنگ و دشنام آغاز شد!
١١٥ ص
(٥١)
سپس تير بود و كلوخ!
١١٥ ص
(٥٢)
دستگيرى دو تن از مجاهدان
١١٦ ص
(٥٣)
مسلم براى مقابله با ابن اشعث نيروى نظامى مىفرستد!
١١٧ ص
(٥٤)
سپس جنگ بود و جنگ
١١٧ ص
(٥٥)
چرا انقلابيون به كاخ حمله نكردند!؟
١١٨ ص
(٥٦)
شام سياه فرا مىرسد!
١٢٤ ص
(٥٧)
آنگاه شكست از درون آغاز شد
١٢٥ ص
(٥٨)
دلايل شكست
١٢٦ ص
(٥٩)
بار ديگر شب كوفه را فرا گرفت و مسلم تنها ماند
١٢٧ ص
(٦٠)
درنگ و نگرش
١٢٨ ص
(٦١)
فرمانده مجاهد، در ميهمانى طوعه
١٣٠ ص
(٦٢)
ابن زياد و خبر ناگهانى خوشحال كننده شبانه!
١٣٢ ص
(٦٣)
و در آن بامداد سياه!
١٣٣ ص
(٦٤)
آخرين نبرد جنگ خيابانى
١٣٥ ص
(٦٥)
روايتى ديگر، درستتر و شورانگيزتر
١٣٩ ص
(٦٦)
محمد بن اشعث مسلم را خلع سلاح مىكند
١٤٢ ص
(٦٧)
گفتار حق و شجاعانه، كاخ تباهى و گمراهى را به لرزه مىافكند
١٤٢ ص
(٦٨)
نخستين شهيد نهضت حسينى از بنى هاشم
١٤٧ ص
(٦٩)
افتخار به هنگام مرگ
١٤٧ ص
(٧٠)
چه بسيار نشانههاى الهى كه ابن زياد از آنها سر برتافت!
١٤٨ ص
(٧١)
قتل هانى بن عروه(رض)
١٤٨ ص
(٧٢)
كشاندن شهيدان در كوچه و بازار
١٤٩ ص
(٧٣)
وارونه دار زدن دو شهيد
١٥٠ ص
(٧٤)
انتقام ابن زياد از ديگر انقلابيون
١٥١ ص
(٧٥)
عبدالله بن يزيد كلبى
١٥١ ص
(٧٦)
عمارة بن صلخب ازدى
١٥٢ ص
(٧٧)
عبيدالله بن عمرو بن عزيز كندى
١٥٢ ص
(٧٨)
فرمانده، عباس بن جعده جدلى
١٥٢ ص
(٧٩)
مختار و عبدالله بن حارث
١٥٣ ص
(٨٠)
گزارش امنيتى ابن زياد به يزيد
١٥٣ ص
(٨١)
مراقبت از راهها
١٥٥ ص
(٨٢)
سازماندهى كوفه و بستن مرزها براى آمادگى جنگ با امام(ع)
١٥٥ ص
(٨٣)
فصل سوم وقايع منزلگاههاى راه مكه - كربلا
١٥٧ ص
(٨٤)
1 - بستان بنى عامر(يا ابن عامر)
١٥٩ ص
(٨٥)
2 - تنعيم
١٦٢ ص
(٨٦)
آيا امام كاروان را مصادره كرد؟
١٦٣ ص
(٨٧)
آيا امام حسين(ع) در تنعيم با ابن عمر ديدار كرد؟
١٦٤ ص
(٨٨)
منطق ابن عمر
١٦٥ ص
(٨٩)
3 - صفاح
١٦٧ ص
(٩٠)
جاى دقيق ديدار فرزدق با امام(ع) كجا بود؟
١٦٨ ص
(٩١)
4 - ذات عرق
١٧٠ ص
(٩٢)
ديدار بشر بن غالب اسدى با امام(ع)
١٧١ ص
(٩٣)
اشاره
١٧١ ص
(٩٤)
درنگ
١٧١ ص
(٩٥)
فرزدق بار ديگر
١٧٢ ص
(٩٦)
آيا امام(ع) در ذات عرق با عون بن عبدالله بن جعده ديدار كرد؟
١٧٢ ص
(٩٧)
5 - حاجر از بطن الرمه
١٧٣ ص
(٩٨)
قيس بن مسهر يا عبدالله بن يقطر؟
١٧٥ ص
(٩٩)
ديدار دوم عبدالله بن مطيع با امام(ع)
١٧٨ ص
(١٠٠)
اشاره
١٧٩ ص
(١٠١)
6 - خزيميه
١٨٠ ص
(١٠٢)
7 - زرود
١٨١ ص
(١٠٣)
پيوستن زهير بن قين به كاروان حسينى
١٨١ ص
(١٠٤)
زهير بن قين
١٨٤ ص
(١٠٥)
آيا زهير بن قين عثمانى بود؟
١٨٧ ص
(١٠٦)
ديدگاه ما در اين باره
١٨٩ ص
(١٠٧)
آيا ممكن است چنين مردى عثمانى باشد؟
١٩٣ ص
(١٠٨)
8 - ثعلبيه
١٩٣ ص
(١٠٩)
درنگ و نگرش
١٩٥ ص
(١١٠)
خوابى سبك و رؤيايى راستين!
١٩٨ ص
(١١١)
همگام با ابوهره ازدى
١٩٩ ص
(١١٢)
اشاره
٢٠٠ ص
(١١٣)
بشر بن غالب اسدى بار ديگر
٢٠١ ص
(١١٤)
همگام با زهير اسدى از ساكنان ثعلبيه
٢٠٢ ص
(١١٥)
با يكى ديگر از كوفيان
٢٠٢ ص
(١١٦)
ديدارى كه شايد آن نيز در ثعلبيه بود
٢٠٣ ص
(١١٧)
9 - شقوق
٢٠٣ ص
(١١٨)
دو نكته
٢٠٥ ص
(١١٩)
10 - زباله
٢٠٦ ص
(١٢٠)
درنگ و نگرش
٢٠٧ ص
(١٢١)
11 - بطن عقبه
٢١١ ص
(١٢٢)
ديدار امام با عمرو بن لوذان
٢١١ ص
(١٢٣)
اشاره
٢١٣ ص
(١٢٤)
سگانى ديدم كه مرا گاز مىگيرند و بدتر از همه سگى ابلق بود
٢١٤ ص
(١٢٥)
اشاره
٢١٤ ص
(١٢٦)
12 - شراف
٢١٥ ص
(١٢٧)
13 - ذو حسم
٢١٦ ص
(١٢٨)
درنگ و نگرش
٢١٩ ص
(١٢٩)
من مرگ را جز شهادت و زندگى با ستمكاران را جز ذلت نمىبينم
٢٢٧ ص
(١٣٠)
درنگ و نگرش
٢٢٨ ص
(١٣١)
نافع بن هلال جملى كيست؟
٢٢٩ ص
(١٣٢)
برير بن خضير همدانى مشرقى
٢٣٣ ص
(١٣٣)
14 - بيضه
٢٣٦ ص
(١٣٤)
اشاره
٢٣٧ ص
(١٣٥)
15 - عذيب هجانات
٢٣٨ ص
(١٣٦)
خبر قتل قيس بن مسهر صيداوى
٢٤٠ ص
(١٣٧)
مجاهدانى كه در عذيب هجانات به امام پيوستند
٢٤١ ص
(١٣٨)
عمرو بن خالد اسدى صيداوى
٢٤١ ص
(١٣٩)
سعد، غلام عمرو بن خالد
٢٤٢ ص
(١٤٠)
مجمع بن عبدالله عائذى و پسرش عائذ
٢٤٢ ص
(١٤١)
جنادة بن حرث سلمانى
٢٤٣ ص
(١٤٢)
واضح ترك
٢٤٣ ص
(١٤٣)
پيشنهاد طرماح و پاسخ امام
٢٤٤ ص
(١٤٤)
اشاره
٢٤٦ ص
(١٤٥)
16 - قصر بنى مقاتل
٢٤٧ ص
(١٤٦)
اشاره
٢٥٠ ص
(١٤٧)
آيا انس كاهلى صحابى، در قصر بنى مقاتل به امام(ع) پيوست؟
٢٥٢ ص
(١٤٨)
ديدار امام(ع) با دو مرد مشرقى
٢٥٤ ص
(١٤٩)
نكته
٢٥٤ ص
(١٥٠)
باز هم خواب مرگ ميان قصر بنى مقاتل و نينوا
٢٥٥ ص
(١٥١)
17 - نينوا
٢٥٥ ص
(١٥٢)
نام بقيه ياران امام(ع) كه در طول راه به ايشان پيوستند
٢٦٠ ص
(١٥٣)
1 - سلمان بن مضارب بجلى
٢٦٠ ص
(١٥٤)
2 - وهب بن وهب(ابن حباب كلبى)
٢٦١ ص
(١٥٥)
نعيم بن عجلان انصارى خزرجى
٢٦٣ ص
(١٥٦)
زاهد بن عمر أسلمى كندى - ملازم عمرو بن حمق
٢٦٤ ص
(١٥٧)
ابوثمامه عمرو بن عبدالله همدانى صائدى
٢٦٥ ص
(١٥٨)
حباب بن عامر بن كعب بن تميم اللاة بن ثعلبيه تميمى
٢٦٦ ص
(١٥٩)
جندب بن حجير كندى خولانى
٢٦٦ ص
(١٦٠)
سويد بن عمرو بن ابى المطاع الانمارى الخثعمى
٢٦٦ ص
(١٦١)
سعيد بن عبدالله حنفى
٢٦٧ ص
(١٦٢)
فهرست منابع
٢٦٩ ص
 
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص

با کاروان حسینی - ت بینش - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٥٥ - سازماندهى كوفه و بستن مرزها براى آمادگى جنگ با امام(ع)

تو نگريزد.» [١]

مراقبت از راه‌ها

شيخ مفيد گويد: «عبيداللّه پس از شنيدن خبر آمدن حسين (ع) از مكّه به كوفه، حصين بن نمير، سالار نگهبانان را فرستاد تا در قادسيه فرود آمد. او ميان قادسيه تا خفّان و ميان قادسيه تا قطقطانه را تحت كنترل در آورد و سازماندهى كرد و به مردم گفت كه حسين (ع) آهنگ عراق دارد.» [٢]

«عبيداللّه زياد فرمان داد و ميان واقصه تا راه شام تا راه بصره زير نظر گرفته شد؛ و به هيچ كس اجازه ورود و خروج داده نمى‌شد!» [٣]

دينورى مى‌گويد: سپس ابن زياد حصين بن نمير را- كه سالار نگهبانانش بود- در رأس چهار هزار سوار از اهل كوفه گسيل داشت! و به او فرمان داد كه در قادسيه تا قطقطانه اردو زند؛ و از رفتن افراد از ناحيه كوفه به سوى حجاز جلوگيرى كند. مگر آن‌كه حاجى يا عمره‌گزار باشد و به گرايش به حسين (ع) متهم نباشد!» [٤]

در انساب الاشراف آمده است: «تا آن كه در قادسيه فرود آمد و سپاه را ميان آنجا و خفّان در ميان آنجا و قطقطانه تا لعلع سازماندهى كرد و منظم ساخت.» [٥]

سازماندهى كوفه و بستن مرزها براى آمادگى جنگ با امام (ع)


[١] تاريخ يعقوبى، ج ٢، ص ١٥٥؛ و ر. ك: القعدالفريد، ج ٥، ص ١٣٠؛ مثيرالاحزان، ص ٤٠، انساب‌الاشراف، ج ٣، ص ٢٧١.

[٢] الارشاد، ص ٢٠٢، قادسيه: جايى است ميان كوفه و عذيب (در استان ديوانيه) خفّان: جايى است بالاى كوفه نزديك قادسيه، قطقطانه: جايى است بالاى قادسيه در راه كسى كه از كوفه قصد شام را دارد. واقصه: منزلگاهى است در راه مكّه پس از قرعاد به سوى مكّه؛ و بدان واقصة الحزون گفته مى‌شود و در منزل پايين‌تر از زباله است. از آن روبدان واقصة الحزون گفته‌اند كه حزون (زمين‌هاى بلند) از هرسو آن را احاطه كرده است.

[٣] الارشاد، ص ٢٠٤.

[٤] الاخبار الطوال، ص ٢٤٣.

[٥] انساب الاشراف، ج ٣، ص ٣٧٧- ٣٧٨، در آنجا آمده است: «حصين بن تميم». لعلع: كوهى است بالاى كوفه و گفته شده است: منزلى است ميان بصره و كوفه.