با کاروان حسینی - ت بینش - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٢٦٧ - سعيد بن عبدالله حنفى

از وى آمده است و نه در كربلا. بنابراين احتمال مى‌رود كه وى در راه مكّه به كربلا به امام (ع) پيوسته باشد. از همين رو از وى با احتياط ياد كرده‌ايم.

محقق سماوى گويد: «سويد شيخى شريف و عابد بود و نماز بسيار مى‌گزارد، او مردى شجاع و جنگ آزموده بود. آن طورى كه طبرى و داودى از او ياد كرده‌اند ...» [١]

آخرين باقيماندگان اصحاب حسين (ع) (به جز بنى هاشم) بشر بن عمرو حضرمى و سويد بن عمرو بن ابى المطاع بودند. «سيره‌نويسان گفته‌اند: پس از كشته شدن بشر حضرمى، سويد پيش رفت و آن قدر جنگيد كه از شدّت جراحت بى رمق شد و با صورت بر زمين افتاد. دشمنان گمان كردند كه او كشته شده است. پس از آنكه حسين (ع) كشته شد و از مردم شنيد كه مى‌گويند حسين كشته شد، اندكى بهبودى در خود احساس كرد. شمشيرش را از او گرفته بودند و او با كاردى كه پنهان كرده بود، ساعتى با آنان جنگيد. پس وى را محاصره كردند و عروة بن بكار تغلبى و زيد بن ورقاء جهنى او را به قتل رساندند.» [٢]

سعيد بن عبداللّه حنفى‌

تا آن جا كه ما جست‌وجو كرديم، مكان پيوستن اين شهيد به امام نيز مشخص نيست.

تنها سماوى در اين‌باره نوشته است: «سپس مسلم همراه با نامه‌اى وى را نزد حسين (ع) فرستاد؛ و او با آن حضرت ماند تا همراهش كشته شد.» [٣] از اين عبارت زمان فرستادن وى از سوى مسلم دانسته نمى‌شود. آيا پس از فرستادن عابس بن ابى شبيب شاكرى يا اندكى پس از وى يا با فاصله زمانى زياد؟ از اين رو اقوى اين است كه وى در مكّه به امام (ع) پيوست. اما يك احتمال ديگر نيز باقى مى‌ماند و آن اين است كه پس از خروج امام (ع) از مكّه و در راه به آن حضرت پيوسته باشد.

اين شهيد از والامقام‌ترين شهيدان طفّ است و زندگى‌نامه او در جانبازان حماسه عاشورا. [٤]

[١] ابصار العين ص.

[٢] ابصارالعين، ص ١٦٩- ١٧٠.

[٣] ابصارالعين، ص ٢١٧.

[٤] جانبازان حماسه عاشورا.