با کاروان حسینی - ت بینش - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٢٥٩ - ١٧ - نينوا

محل خوابيدن شتران ما و محل ريختن خون ما و محل قبرهاى ما است. اين را پيامبر (ص) به من خبر داد. سپس همگى فرود آمدند. [١]

در تذكرة الخواص آمده است: «چون به حسين گفتند كه اينجا سرزمين كربلا است، آن را بوييد و گفت: به خدا اين زمينى است كه جبرئيل به رسول خدا (ص) خبر داد و من در آن كشته مى‌شوم!» [٢]

در مقتل منسوب به ابومخنف آمده است: همگى حركت كردند تا به زمين كربلا رسيدند.

و اين روز چهارشنبه بود. اسب حسين ايستاد و حضرت فرود آمد و اسب ديگرى سوار شد.

ولى يك گام هم برنداشت! او همچنان از اسبى بر اسب ديگر سوار مى‌شد، تا آن كه هفت اسب را سوار شد؛ و همه از رفتن سر باز زدند. چون اين را ديد فرمود: اى مردم نام اين زمين چيست؟

گفتند: سرزمين غاضريه.

گفت: نام ديگرى هم دارد؟

گفتند: آن را نينوا هم مى‌گويند.

فرمود: نام ديگرى هم دارد؟

گفتند: شاطى‌ء الفرات.

فرمود: نام ديگرى ندارد؟

گفتند: كربلايش خوانند.

در اين هنگام امام نفس بلندى كشيد و فرمود: سرزمين كرب و بلا (سختى و گرفتارى)! سپس فرمود: فرود آييد، اينجا محل خوابيدن شتران ما است. در اينجا خون ما ريخته مى‌شود.

به خدا سوگند در اينجا حرمت ما شكسته مى‌شود. به خدا سوگند در اينجا مردان ما كشته مى‌شوند. به خدا سوگند در اينجا كودكان ما سر بريده مى‌شوند. به خدا سوگند قبر ما را در اينجا زيارت مى‌كنند. جدّم رسول خدا (ص) مرا به اين خاك وعده داده است و گفتار او خلاف نيست. سپس از اسب خويش فرود آمد ....» [٣]

[١] اللهوف، ٣٥.

[٢] تذكرة الخواص، ص ٢٢٥.

[٣] مقتل الحسين (ع)، ابن مخنف، ص ٧٥- ٧٦.