با کاروان حسینی - ت بینش - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٢٣٦ - ١٤ - بيضه

درود بر برير بن خضير روزى كه زاده شد و روزى كه به شهادت رسيد و روزى كه زنده برانگيخته گردد.

١٤- بيضه [١]

طبرى به نقل از ابن ابى العيزار گويد: حسين (ع) براى ياران خود و حرّ در بيضه سخنرانى كرد و پس از حمد و ثناى خداوند گفت: هان اى مردم، رسول خدا (ص) فرمود:

هر كس فرمانروايى ستمگر را ببيند كه حرام‌هاى خدا را حلال مى‌شمرد، پيمان خدا را مى‌شكند، با سنّت رسول خدا (ص) مخالفت مى‌ورزد و در ميان بندگان خدا با گناه و تجاوز رفتار مى‌كند و او با كردار و گفتار خود او را دگرگون نسازد، بر خدا است كه او را در جايگاه آن ستمگر درآورد.

بدانيد كه اينان فرمانبردار شيطان گشته‌اند و اطاعت خداى رحمان را ترك گفته‌اند.

فساد را آشكار ساخته، حدود را تعطيل كرده‌اند. بيت المال را به خود اختصاص داده‌اند.

حرام خداوند را حلال و حلال او را حرام ساخته‌اند و من از ديگران براى شوريدن بر اينان سزاوارترم. نامه‌هاتان به من رسيده است. فرستادگان شما آمدند و گفتند شما بيعت كرده‌ايد كه مرا وانگذاريد و ترك نگوييد. اگر بر بيعت خود بمانيد، رشد و كمال يافته‌ايد. من حسين بن على هستم. من پسر فاطمه، دختر رسول خدا (ص) هستم. من خود با شمايم و خاندانم با خاندان شما است. من الگوى شما هستم. اگر چنين نكرديد و پيمان خويش را شكستيد و بيعت مرا از گردن برداشتيد، به جانم سوگند، اين رفتار از شما ناشناخته (و بعيد) نيست. شما اين كار را با پدرم، برادرم و پسر عمويم مسلم كرديد. فريب خورده كسى است كه فريب شما را بخورد! شما بهره خود را نشناختيد و سهم خود را تباه ساختيد. هر كس پيمان بشكند، همانا به زيان خويش شكسته است و خداوند نيز مرا از شما بى‌نياز خواهد ساخت. والسلام. [٢]

[١] به كسر باء، آبى است ميان واقصه به سوى عذيب متصل به حَزَن متعلق به بنى يربوع. (معجم البلدان، ج ١، ص ٥٣٢).

[٢] تاريخ الطبرى، ج ٣، ص ٣٠٧.