روزشمار جنگ ایران و عراق - مرکز اسناد و تحقیقات سپاه - الصفحة ٩٨١ - روزشمار جنگ چهارشنبه ١ مهر ١٣٦٠ ٢٤ ذیقعده ١٤٠١ ٢٣ سپتامبر ١٩٨١

خون هایی که دادیم عراق را متوقف کردیم، یعنی به تعبیری خون شهدا باعث سدشدن راه عراق شد و هیچ چیزی دیگر در مرحله اول جنگ مفهوم نداشت. درحقیقت، پیام امام و خون شهدا باعث شد که ما در مرحله اول جنگ بتوانیم عراق را زمین گیر بکنیم.»

محسن رضایی درمورد نسبت اندیشه جنگ کلاسیک و جنگ مردمی هم اظهار کرد: «مرحله دوم جنگ که مرحله جنگ کلاسیک بود، طبق آمادگی هایی که در چندماهه اول جنگ به دست آورده بودیم، امید داشتیم که ازطریق جنگ کلاسیک بتوانیم مسئله تجاوز عراق را حل کنیم، اما در این مرحله هم دیدیم که از این راه هم نمی توانیم مسئله را حل کرد و به دنبال آن جنگ جدیدی را آغاز کردیم و آن عبارت بود از جنگ های پارتیزانی مخلوط شده با جنگ های کلاسیک که هم اکنون ارتش عراق دراین مورد کاملاً درمانده شده است. اسرایی که بازداشت کردیم دقیقاً به این مسئله اعتراف کردند که ژنرال های عراقی وقتی در اتاق جنگ هستند همیشه می گویند که طبق این تبصره باید به فلان جا حمله کرد، طبق آن تبصره جنگی باید به فلان جا حمله کرد و تمام فکروذکر نیروهای رزمی عراق درحال حاضر، معیارهای جنگ کلاسیک است و در این مسئله مانده اند که نیروهای ایرانی در چه ساعتی از روز حمله می کنند. این مسئله برای عراقی ها اصلاً قابل تبیین و پیش بینی نیست که نیروهای ایرانی چطور می آیند و به کجا حمله می کنند. مثلاً یک عراقی در تانک خود نشسته است و می بیند که موتورسواری سریع به او نزدیک می شود و با آر.پی.جی٧ تانک او را از بین می برد. موتورسوارهای ما که الآن با آر.پی.جی. شکار تانک می کنند، آن قوتی را که در دل عراقی ها نسبت به نیروهای تانک و زرهی خودشان بود از بین برده و الآن نیروهای عراقی کاملاً در یأس به سر می برند. در این مراحلی که تا اینجا بوده، نقش مردم ابعاد بسیار بالایی دارد. این نقش مردم چه در بعد شهادت و چه در بعد پشتیبانی از جبهه ها نشانگر این مسئله است که تا زمانی که مردم با قدرت در جبهه هستند و همان طورکه امام به ملت دستور داد که سرلوحه مسائل آنان جنگ باشد، ما هیچ نگرانی از مسئله جنگ نداریم.»

فرمانده کل سپاه در بخش دیگری از این گفت وگو به ترسیم آخرین وضعیت مناطق جنگی از شمال غرب تا مناطق جنوبی خوزستان پرداخت و یادآوری کرد: «از بالای مریوان تا نوسود منطقه ای است که ما در خاک عراق پیشرفت کردیم و در آنجا توانستیم زمین هایی را از عراق بگیریم و نیروهایی را در آن مستقر کنیم و راه های تدارکاتی عراق را زیر آتش توپخانه و حملات پارتیزانی قرار بدهیم. در منطقه نوسود تا شمال قیطول، عراق در خاک ایران حضور ندارد. از شمال ازگله و باویسی تا سومار، به عمق ١٥ تا ٢٠ کیلومتر [دشمن] در خاک ایران حضور دارد.»

وی افزود: «عراقی ها که در اوایل جنگ تا حمیدیه آمده بودند، با مقاومت پاسداران و کمک هوانیروز تا منطقه طراح عقب نشستند. در منطقه غرب، عراقی ها به قسمت سرپل ذهاب، چم امام حسن و کوره موش آمدند که پس از درگیری با نیروهای رزمنده به منطقه قراویز و