روزشمار جنگ ایران و عراق - مرکز اسناد و تحقیقات سپاه - الصفحة ٨١٧ - روزشمار جنگ پنجشنبه ١٩ شهریور ١٣٦٠ ١١ ذیقعده ١٤٠١ ١٠ سپتامبر ١٩٨١

نظر عراق گفت منظور وی از حقوق عراق بازگرداندن سیطره کامل عراق بر آبراه شط العرب [اروندرود] است که مطابق قرارداد ١٩٧٥(الجزایر) بین دو کشور تقسیم شده است و عراق از ابتدای جنگ مخالفت خود را با آن ابراز داشته است.»

در پایان این گزارش نیز آمده است: «صدام این موضوع را که یکی از اهداف عراق سرنگونی حکومت ایران و تصرف تهران است تکذیب کرد، اما گفت از زمان شروع جنگ، عراق اجازه نداده است که جنگ به داخل خاک این کشور کشیده شود. وی ادعای ایرانی ها مبنی بر بازپس گرفتن زمین ها را رد کرد و گفت وضعیت نظامی از هفته اول جنگ تاکنون تغییری نکرده است.»[١]

١

روزنامه آلمانی فرانکفورتر الگماینه در گزارشی تحلیلی به تأثیر اقدامات تروریستی سازمان مجاهدین خلق(منافقین) بر اوضاع داخلی ایران پرداخته و مدعی شده است که هرچند با ترورهای اخیر از تعداد شخصیت های حزبی جمهوری اسلامی کاسته شده، اما رهبر انقلاب ایران همچنان از حمایت های مردمی برخوردار است.

در بخشی از این گزارش که از رادیو صدای آلمان (کلن) پخش شد، با اشاره به انفجارهای دفتر حزب جمهوری اسلامی و ساختمان نخست وزیری و نیز ترور دادستان کل انقلاب آمده است: «اکنون این سؤال مطرح می شود که پس از سوءقصدهای اخیر تا چه حد اوضاع حکومت ایران ثابت است. در بین گروه های مخالف، هم در جناح چپ و هم در جناح سلطنت طلبان امید و آرزوهای زیادی تقویت شده است، ولی درحال حاضر، شواهد و قرائن دلیلی بر این تعویض قدرت در دید کوتاه مدت را ارائه نمی کند.

براثر انفجار و سوءقصدهای ماه های گذشته اگرچه تاحدودی از تعداد شخصیت های حزبی جمهوری اسلامی کاسته شده، ولی هنوز به اندازه کافی علمای دینی در این حزب وجود دارند که از آن حمایت کنند. مضاف بر آن سوءقصدها و بمب گذاری های اخیر در ایران بر روی مردم ایران تأثیراتی متفاوت گذاشته است. حمله و هجوم نیروهای طرف دار مجاهدین خلق نتوانسته است مردم تهران را یکپارچه در مقاومت علیه حکومت مذهبیون بسیج کند.»

این روزنامه در بخش پایانی مقاله خود با اشاره به ناکامی سازمان مجاهدین خلق در جلب حمایت مردم افزوده است: «عبارات و جملات زیبا و گرفته شده از قرآن که مجاهدین برای تحقق سوسیالیسم به کار می گیرند، تنها توانسته است اقلیت کوچکی از مردم ایران را برای مبارزه علیه قدرتمندان حاکم فعال سازد. هنوز تئوری مارکسیسم - لنینیسم برای جنبش پیکار و فدائیان خلق که قسمت اکثریت آن به حزب کمونیست توده ملحق شده از جذابیت خاصی برخوردار است. تنها اقلیتی از فدائیان خلق هستند که به سازمان مجاهدین خلق پیوسته و آنها را در مبارزه، مورد حمایت قرار می دهند.»[٢]

[١] خبرگزاری پارس، نشریه گزارش های ویژه، شماره ١٧٤، ٢٠/٦/١٣٦٠، ص٣، بیروت - رویتر، ١٩/٦/١٣٦٠.

[٢] همان، صص ٦ و ٧ ضمیمه، رادیو صدای آلمان (کلن)، ١٩/٦/١٣٦٠.