حدود ٤٠ کامیون و تریلر اجناس گوناگون به همراه یک نفر به نمایندگی از انجمن به جبهه ها فرستاد. همچنین حدود ٢ میلیون و ٥٠٠ هزار ریال پول نقد (حاصل فروش طلا) و مبلغ ٤٠ میلیون تومان چک به حساب های هلال احمر، نخست وزیری، ریاست جمهوری و... واریز شد.»[١]

به گزارش روزنامه اطلاعات، یک مجله مصری به نام روز الیوسف مطلبی درباره مجبور کردن کارگران مصری شاغل در عراق به شرکت در جنگ علیه ایران و توسعه قراردادهای تسلیحاتی دو کشور به ویژه پس از آغاز جنگ ایران و عراق، درج کرده است. در بخشی از این مطلب آمده است:

«مقامات عراقی هزاران کارگر مصری را مجبور به پیوستن به نیروهای مسلح عراق جهت شرکت در جنگ علیه ایران کردند.

براساس اطلاعات رسیده از منابع موثق، رژیم عراق با کارخانجات صنایع نظامی عربی مصر قرارداد خرید تولیدات صنایع نظامی را به امضا رسانده و اینک، این کارخانجات تمام تولیدات خود [اعم] از قطعات یدکی و ذخیره نظامی و اسلحه [هایشان] را به ارتش عراق تحویل می دهند. این کارخانجات پس از انعقاد قرارداد کمپ دیوید، عملاً هیچ تولیدی نداشتند، زیرا کشورهای مصر، پادشاهی عربستان سعودی و قطر، سهام داران این کارخانجات بودند و پس از قرارداد کمپ دیوید، کشورهای عربستان و قطر قراردادهای خود را با مصر لغو کرده اند.

پس از برقراری صلح میان رژیم مصر و اسرائیل، این کارخانجات دیگر تولیدی نداشتند و در آستانه ورشکستگی بودند که عراق با پرداخت میلیون ها دلار، کارخانجات را فعال کرد.»

در ادامه این گزارش آمده است: «از یک ماه پیش، هیئتی مرکب از کارشناسان وزارت راه وترابری عراق به مصر رفته و ٥٠ هزار راننده و مکانیک مصری را استخدام کرده اند. آنها لیستی از افراد مصری همراه داشتند و مکلف بودند به هر صورت که باشد آنها را استخدام نمایند و این افراد احتمالاً مزدورانی هستند که بعد از طی آموزش های نظامی، در جنگ علیه ایران از آنها استفاده خواهد شد.»

براساس این گزارش، مجله روز الیوسف به نقل از معاون نخست وزیر عراق اعلام کرده است که هزاران کارگر مصری مقیم عراق با نیروهای مشترک ارتش عراق علیه ایران وارد جنگ شده اند.[٢]

در عملیات های کمین افراد وابسته به گروه های مسلح غیرقانونی در شمال غرب کشور، ٥ نفر شهید، ٥ نفر مجروح و چند نفر نیز اسیر شدند.

افراد ضدانقلاب امروز اتومبیل حامل نیروهای جهاد سازندگی را که از کامیاران عازم

[١] روزنامه کیهان، ٢٢/٥/١٣٦٠، ص١٥.

[٢] روزنامه اطلاعات، ٢٤/٥/١٣٦٠، ص١٥.