سخنگوی دولت در مصاحبه ای مطبوعاتی و رادیو تلویزیونی، خبر ربوده شدن یک هواپیمای نظامی بوئینگ٧٠٧ نیروی هوایی ارتش به دست یک خلبان ایرانی و بردن آن به مصر را تأیید کرد.

وی درباره چگونگی ربوده شدن هواپیما گفت: «روز جمعه دوم مرداد، خبر دادند هواپیمایی در آسمان شیراز، فرمانش قفل شده[١] و بعد خبر دادند در آسمان بحرین است و بعد از چند ساعت نیز گفتند که در مصر به زمین نشسته است و خلبان آن از مصر پناهندگی سیاسی خواسته است. بعد که تحقیق کردیم، معلوم شد این خلبان شخصی به نام داریوش خیرخواه است که در جریان کودتای نافرجام نوژه [نقاب][٢]^ نیز دست داشته و مدتی نیز زندان بوده و پس از شروع جنگ، از زندان آزاد شده است. چهار سرنشین دیگر هواپیما حاضر نشده اند در مصر پناهندگی بگیرند.»[٣]

اعلام نتیجه انتخابات و برگزیده شدن آقای رجایی به سمت ریاست جمهوری اسلامی ایران، بازتاب های وسیعی در رسانه های خارجی، که عموماً درصدد خدشه واردکردن به انتخابات و تخطئه اصل، اجرا و نتیجه آن بودند، داشت.

محور تبلیغات این رسانه ها تا پیش از برگزاری انتخابات، تلاش برای بازداشتن مردم از شرکت در انتخابات بود و پس از آنکه این مقصود عملی نشد، زیرسؤال بردن اصل انتخابات، اساس حرکت تبلیغی این رسانه ها قرار گرفت.

رادیو بی بی سی در بررسی انتخابات با تقبیح تلویحی شرکت کنندگان در انتخابات، نقل قول دروغ از دادستانی، طرح نداشتن سابقه تحصیلات خارج از کشور به منزله ضعف آقای رجایی

[١] این هواپیما ساعت ١٦ روز دوم مرداد - روز انتخابات ریاست جمهوری - پس از انجام دادن مأموریت سوخت گیری در آسمان، با اعلام اینکه فرمان هواپیما قفل شده و قادر به گردش به چپ و راست بیش از ٥ درجه نیست، به مسیر خود ادامه داد و از مرز خارج شد. به گزارش خبرگزاری ها، خلبان هواپیما از مصر تقاضای پناهندگی کرده است، اما چهار سرنشین دیگر هواپیما (یک سرگرد و سه سروان خدمه پروازی) باوجود توصیه مؤکد و پیشنهاد برای ماندن در مصر و دریافت پناهندگی، این تقاضا را نپذیرفته و خواهان بازگشت به ایران شده اند. گفتنی است، تلاش می شد این حرکت فرار دسته جمعی یک گروه نظامی جلوه داده شود. (روزنامه اطلاعات، ٥/٥/١٣٦٠، ص١؛ و - خبرگزاری پارس، نشریه گزارش های ویژه، شماره ١٣١، ٨/٥/١٣٦٠، صص ٢١ و ٢٢، به نقل از واشنگتن پست، ٧/٥/١٣٦٠)

[٢] ^ پایگاه سوم نیروی هوایی ارتش در نزدیکی همدان تا قبل از انقلاب اسلامی، پایگاه شاهرخی نامیده می شد که پس از پیروزی انقلاب، به پایگاه حّر تغییر نام یافت. به دنبال غائله گروه های مسلح در پاوه در دهه سوم مرداد سال ١٣٥٨، یکی از خلبانان متعهد پایگاه حر به نام محمد نوژه به یاری شهید چمران شتافت و در مأموریت های کردستان به شهادت رسید. پس از آن، نام پایگاه حر مجدداً تغییر کرد و پایگاه شهید نوژه نام گرفت. از آنجایی که قرار بود حرکت کودتای سازمان نقاب از تصرف پایگاه شهید نوژه آغاز شود، لذا کودتای نوژه به جای کودتای سازمان نقاب نامیده شده است.

[٣] خبرگزاری پارس، نشریه خبرها و گزارش ها (ایران در ٢٤ ساعت گذشته)، شماره ١٢٩، ٥/٥/١٣٦٠، ص١٠، تهران - خبرگزاری پارس، ٥/٥/١٣٦٠؛ و - روزنامه کیهان، ٦/٥/١٣٦٠، ص١٢.