این افراد مسلح که برخی از آنان سوار بر موتور و برخی پیاده بودند در گروه های مختلف با سردادن شعارهایی معین راه پیمایی کرده و در حین تظاهرات علاوه بر شلیک تیرهای هوایی، به عابران، ساختمان های دولتی، بانک ها، مغازه ها، پاساژها و اتومبیل هایی که افرادی با ظاهر مذهبی در آن نشسته بودند، تیراندازی کردند.[١]-[٢] دقایقی پس از آغاز راه پیمایی این افراد، مردم و نیروهای سپاه و کمیته سررسیده و با تظاهرکنندگان درگیر شدند. پاسداران سپاه و کمیته با محاصره محل تجمع افراد سازمان و ساختمان های بلند اطراف منطقه به مهار تجمع پرداختند. به تدریج در بیشتر مناطق تا ساعت ١٢:٣٠ با دستگیری اغلب تظاهرکنندگان، اوضاع تحت کنترل درآمد. گزارش خبرگزاری پارس درباره برخی جزئیات این واقعه در ساعات مختلف امروز حاکی است: «در زیر پل حافظ در خیابان انقلاب، اتوبوس درحال سوختن است و تیراندازی شدیدی در ساعت ١٠:٤٠ جریان داشته است. به سمت هتل تهران پالاس و آن سوی پل در نزدیک خیابان ویلا تیراندازی بسیار شدید است. روی پل حافظ یک اتوبوس دوطبقه و یک اتوبوس یک طبقه متوقف هستند. برادران پاسدار در محل حاضرند. درگیری از خیابان ولی عصر تا حافظ جریان دارد، به چند اتومبیل شخصی تیراندازی شده و آنها همراه با یک اتوبوس دیگر در اطراف پل حافظ به صورت کج و معوج در خیابان رها شده اند. ... در همین حین برادران پاسدار با کمک مردم وارد صحنه شدند. تیراندازی که از قبل آغاز شده بود، شدت گرفت و ٢ نفر به هلاکت رسیدند و یک زن مسلح به ژ٣ و کلت کمری دستگیر شد.

درساعت ١١:٠٥ دو نفر دیگر در تقاطع طالقانی - ولی عصر زخمی شدند که به علت درگیری تا ساعت ١١:٠٨ (ساعت مخابره خبر) هنوز به بیمارستان انتقال نیافته اند. یک نفر دیگر در ساعت ١١:٠٨ دستگیر شد.

برادران کمیته از دسترسی مردم خشمگین به منافقین دستگیرشده جلوگیری می کنند. مردم در دو طرف خیابان متوقف اند و با مأمورین انتظامی صحبت می کنند و عده ای از مردم همراه برادران پاسدار وارد عملیات شده اند. ١٢:١٥، پنج تن از منافقین در یکی از کوچه های منشعب به خیابان طالقانی مشغول تیراندازی به سوی برادران پاسدار هستند. در این ساعت در همین محل دو تن که به شدت زخمی شده بودند به بیمارستان برده شدند.

[١] اسنادی که بعدها از تظاهرات روز ٥ مهر در تهران انتشار یافت، حاکی از اهمیت این اقدام ازمنظر کادر رهبری سازمان و حتی شخص مسعود رجوی است. رهبران سازمان به موفقیت این حرکت امید چندانی نداشته و آن را بی نتیجه می دانستند، اما به سطوح پایین تر این گونه القا شده بود که به محض انجام این مأموریت با یک قیام توده ای مانند ٢٢ بهمن روبه رو خواهند شد. در بخشی از کتاب سازمان مجاهدین خلق؛ پیدایی تا فرجام (١٣٨٤ - ١٣٤٤) ضمن پرداختن به بخش هایی از حادثه امروز، قسمتی از تحلیل رده های پایین و چند تن از کادرهای سطح بالای سازمان، مورد بررسی قرار گرفته که در ضمیمه اول این گزارش آمده است.

[٢] مؤسسه مطالعات و پژوهش های سیاسی، سازمان مجاهدین خلق؛ پیدایی تا فرجام (١٣٨٤ - ١٣٤٤)، به کوشش جمعی از پژوهشگران، تهران: مؤسسه مطالعات و پژوهش های سیاسی، چاپ دوم ١٣٨٥، صص ٦٦٢ - ٦٥٤.