سیاسی اعلام کرده است. نویسنده در این مقاله به جنبه های گوناگون جنگ و ترسیم وضعیت برخی از مناطق مانند شهر چپاول شده هویزه، که خود شاهد آن بوده است، وضعیت سربازان عراقی و... پرداخته است. بخش هایی از این مطلب به قرار زیر است:

«هویزه - نیروهای عراق پس از برخوردهای متعدد بین دو کشور ایران و عراق در تاریخ ٢٢ سپتامبر ١٩٨٠، از مرز گذشته و وارد ایران شدند. اکنون پس از ده ماه نبرد، موقعیت سیاسی همچنان راکد و هیئت های حسن نیت همگی با شکست مواجه شده اند و جبهه ای که طول آن نزدیک به ١٠٠٠ کیلومتر است، مدت ها است که فاقد تحرک می باشد.

هیچ یک از طرفین در ماه های اخیر، دست به عملیات پردامنه نزده اند؛ مع هذا طبق اطلاعات تأییدشده، ایرانی ها بخش بانه واقع در شمال را مورد تهاجم قرار داده و سد دوکان را بمباران نموده اند. در عوض، در جبهه جنوب، اوضاع تقریباً آرام به نظر می رسد.

در پهنه ای از خوزستان که به طرز غریبی مسطح و بیابانی است و عراقی ها عربستانش نامیده اند، هویزه در انتهای جاده صاف و سوزان واحه ای به نظر می رسد. [از] این شهر محقر چند هزار نفری جز خانه های فروریخته یا درهم شکسته، کوچه های خالی و بازمانده های غارت و چپاول همچون اشیای خردشده، ترازوهای شکسته فروشندگان، گونی های چاک خورده و پاره شده و دانه های فروریخته بر زمین چیزی به جا نمانده است. خانه های بی چفت و بستی که در آن با وزش هر باد باز می شود، درهم ریختگی وصف ناپذیری از روزهای چپاول را نشان می دهد. مبل های شکسته، کتاب های ولوشده، لوازم آشپزی ای که دیگر به کار نمی آید و مسجدی که ظاهراً از چپاول در امان مانده و فرش هایش همچنان در انتظار مؤمنین گمشده می باشد، مناظری است که به چشم می خورد.

اهالی ناحیه از دست نیروهای مارشال صدام حسین که آمده بودند اعراب را از "یوغ ایرانی ها" آزاد کنند، گریختند.

تنها ساکنان چندی در حوالی آنجا باقی ماندند. نیروهای بغداد قرارگاه خود را در هویزه مستقر ساختند. از دور، سوسنگرد؛ شهری که مرکز صحنه های خونین بود، به چشم می خورد. شهری که ازسوی عراق تصرف گردید و سپس ازسوی ایرانی ها بازپس گرفته شد.

ارتش عراق درحقیقت کاملاً در این قسمت عربستان [خوزستان] مستقر است؛ هرچند که هیئت حاکمه تأکید می کنند که به هیچ روی قصد توسعه طلبی ندارند.

این بیابان، مرکز واقعی فعالیت های نظامی شده است. تقریباً همه جا با پشته هایی از توده شن و ماسه بالا آمده است و در پشت این تپه ها، تانک ها یا توپ ها دراثر عملیات خاک برداری مخفی شده اند و بدین سان اردوگاه ها و پناهگاه های زیرزمینی ایجاد شده است.

درحقیقت، در گرمای خفه کننده، سربازان پشت تانک ها و یا در محل دفاع توپ های ضدهوایی