یک هفته پس از اجرای عملیات شهید رجایی و باهنر در ارتفاعات بازی دراز در منطقه سرپل ذهاب، نیروهای خودی به دلیل امکان پذیر نبودن اعزام یگان جدید به منطقه درگیری (باتوجه به اولویت یافتن جبهه های جنوب) و دادن تلفات، قله ١١٥٠ را تخلیه کرده و تا ارتفاعات ١١٥٣ عقب آمدند.

در طول این یک هفته، نیروهای خودی به طور مداوم در ارتفاعات ١١٥٠ و اطراف آن با دشمن درگیر بودند و در این مدت، به دلیل محدودیت نیرو، امکان آوردن یگان جدید و تازه نفس به سرپل ذهاب برای فرماندهان خودی فراهم نشد.[١] از سوی دیگر، عراق به تدریج اقدام به آوردن یگان های جدید و تقویت منطقه کرد و با استقرار ٨٠ تانک و نفربر در خط این منطقه و بهره گیری از آنها و یگان های پیاده، پاتک سنگینی را روی این ارتفاع اجرا کرد. هرچند با مقاومت نیروهای خودی و اجرای آتش توپخانه، این پاتک دشمن خنثی شد، اما به دلیل تلفاتی که نیروهای خودی متحمل شده بودند و خالی شدن تدریجی خط از نیرو - که به دلایل مختلف انجام می شد - باقیمانده نیروها هم این قله را تخلیه کرده و تا ارتفاع ١١٥٣ عقب آمدند.[٢]

[١] باتوجه به اولویت یافتن جبهه های جنوب به ویژه آبادان، برای اجرای عملیات آتی (ثامن الائمه(ع)) باوجود درخواست های مکرر برای اعزام نیرو به ارتفاعات بازی دراز، چنین امکانی فراهم نشد. یکی از نامه های فرماندهی ستاد عملیات غرب در سرپل ذهاب به ستاد مرکزی سپاه مبنی بر درخواست اعزام نیرو به این منطقه چنین است: پیچک در این نامه نوشته است: «هرچه سریع تر نسبت به اعزام گردان ٣ (به منطقه سرپل ذهاب) اقدام فرمایید. کوتاهی در این مورد مسئولیت خون شهدا را دارد. چون ما برای مقابله با پاتک های دشمن نیرو نداریم.» ابراهیم سنجقی نیز در حاشیه این نامه چنین نوشته است: «نامه را به برادر مسعود نشان دادم، وی گفت گردان ٣ به جنوب رفته و طبق دستور امام اولویت اعزام نیرو به منطقه جنوب است. اگر حرف امام را قبول دارید، این حرف امام است.» (سند شماره ٥٠٢٤ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: از فرماندهی ستاد عملیات غرب سرپل ذهاب به ستاد مرکزی تهران، ١٧/٦/١٣٦٠، سند تک برگی)

[٢] سند شماره ٥٣٦٧٥ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: از فرماندهی منطقه٧ به فرماندهی ستاد مرکز، ١٩/٦/١٣٦٠، سند تک برگی؛ و - حسن دری، کرمانشاه در جنگ، (اطلس راهنما - ٧)، تهران: مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ، ١٣٨٤، ص١٠٠.