در جریان این حمله، یک واحد عراقی به استعداد یک گروهان پیاده متشکل از ٤٠ کماندو و ١٠٠ نفر نیروی پیاده و یک واحد زرهی از تیپ٤٨ (جمعی لشکر١١) عراق به استعداد ٣٠ تانک قصد داشتند ساعت ٢ بامداد در منطقه مالحه، به مواضع دفاعی ایران (سنگر) که نیروهای گردان١٧١ پیاده تیپ٢ لشکر٢١ حمزه ارتش جمهوری اسلامی پدافند از آن را بر عهده داشتند، حمله کنند،[١]اما تعدادی از نیروهای خودی که ٣٠٠ متر جلوتر از سنگرهایشان با بولدوزر مشغول احداث خاکریز بودند، باوجود تاریکی هوا، نیروهای دشمن را مشاهده و به سمت آنان تیراندازی کردند. پس از چند دقیقه، درگیری آغاز شد و نیروهای عراقی با اجرای آتش پرحجم، پیشروی خود را به سمت این خاکریز ادامه دادند، اما براثر مقاومت نیروهای خودی و با رسیدن نیروهای کمکی، عراقی ها که خود را تا این خاکریز رسانده و پس از ٢ ساعت نتوانسته بودند به مواضع نیروهای خودی نفوذ کنند، ناگزیر به عقب نشینی شدند و حدود ٨٠٠ متر عقب تر در یک کانال طبیعی در منطقه استقرار یافتند.[٢]

در این درگیری، ٢ دستگاه تانک ارتش عراق منهدم گردید.[٣]همچنین یک عراقی اسیر شد و حدود ٥٠ تن از آنان کشته یا زخمی شدند که جنازه ٤ تن از آنها در منطقه جا ماند.[٤] از نیروهای خودی نیز ٢ نفر شهید و ٢٥ تن مجروح شدند که ١٥ نفر از آنان پس از پایان حمله عراق، براثر اصابت ترکش خمپاره جراحت برداشتند.

طبق طرح دشمن، ٤٠ کماندوی عراقی مأموریت تصرف خاکریز و ١٠٠ نیروی پیاده با کمک یک گروهان زرهی وظیفه پدافند از آن را بر عهده داشتند.[٥]

[١] روزنامه کیهان، ٢/٦/١٣٦٠، ص٤؛ و - سند شماره ٢٥٤٨٢٠ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: از لشکر٢١ حمزه (رکن٣ عملیات) به فرماندهی نزاجا در قرارگاه مرکزی جنوب (رکن٣)، ٥/٦/١٣٦٠، صص ١ و ٢.

[٢] سند شماره ٤٨٤٠ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: از عملیات سپاه دزفول به عملیات ستاد جنوب، ١/٦/١٣٦٠.

[٣] همان؛ و - روزنامه کیهان، ٣١/٥/١٣٦٠، ص١٥.

[٤] سند شماره ٤٨٤٠ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ، پیشین.

[٥] سند شماره ٢٥٢٤٠١ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: از ستاد عملیات دزفول به ستاد عملیات جنوب، ٣١/٥/١٣٦٠؛ و - سند شماره ٢٥٢٢٤١ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: از واحد اطلاعات عملیات مشطط به واحد اطلاعات عملیات سپاه پاسداران دزفول، ١/٦/١٣٦٠؛ و - سند شماره ٠٠٤٨٣٩ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: گزارش نوبه ای ٢٤ ساعته واحد اطلاعات عملیات سپاه پاسداران خوزستان به طرح و برنامه ریزی عملیات، شماره ٣٢٣، ١/٦/١٣٦٠، ص١.