مهم ترین اقدامات تروریستی و خراب کارانه سازمان را که با استفاده از عوامل نفوذی انجام شد می توان در ٢ عملیات انفجار در ساختمان نخست وزیری که به شهادت رجایی و باهنر انجامید و انفجار در ساختمان دادستانی کل انقلاب که سبب شهادت آیت الله قدوسی شد، مشاهده کرد. عوامل نفوذی علاوه بر این دو حادثه، در حمله به چند ساختمان متعلق به بسیج؛ ازجمله ساختمان بسیج روستای لسمجان لاهیجان (٨/٥/١٣٦٠) و ساختمان بسیج قائم شهر (٢٩/٦/١٣٦٠) نیز به کار گرفته شدند؛ بدین ترتیب که این افراد در نیمه های شب و درحالی که نیروهای سپاه و بسیج در خواب بودند به این مکان ها نفوذ کرده، عملیات ترور را انجام دادند.

عوامل سازمان در لسمجان، ٨ نفر و در قائم شهر، ٤ بسیجی را در خواب هدف قرار داده و سپس با فروکردن سرنیزه به شکم و زدن تیر خلاص آنان را به شهادت رساندند.

خط تظاهرات مسلحانه در سطح شهرها؛ به ویژه در تهران

پس از دو اقدام بزرگ سازمان مجاهدین خلق در انفجار ساختمان حزب جمهوری اسلامی در سرچشمه تهران در روز هفتم تیر - که موجب شهادت دکتر بهشتی، ٤ وزیر، ٢٧ نماینده مجلس و تعدادی از معاونان وزرا و اعضای دستگاه قضایی و دولت و مجروح شدن تعدادی دیگر شد - و نیز انفجار در ساختمان نخست وزیری، سازمان با توهم فروپاشی نظام جمهوری اسلامی، در تحلیل های خود از "فاز جدیدی" سخن گفت که به راه انداختن تظاهرات مسلحانه خیابانی در تهران و چند شهر دیگر، گام نخست آن بود. هماهنگ با این اقدام، رسانه های غربی نیز از فروپاشی قریب الوقوع نظام جمهوری اسلامی و جنگ داخلی در ایران خبر دادند و بدین ترتیب خط تظاهرات خیابانی (پیروی از مشی تظاهرات گسترده خیابانی در زمان پیروزی انقلاب اسلامی) سرلوحه فعالیت های سازمان قرار گرفت.

براساس تحلیل های درونی سازمان، در نیمه دوم شهریور، تاکتیک "تظاهرات گسترده" در داخل سازمان مطرح شد. در این اقدام قرار بود علاوه بر مشارکت تعداد بیشتری از تیم های مسلح در راه پیمایی و تظاهرات خیابانی و حضور همه نیروهای اجرایی و عملیاتی و هواداران تشکیلاتی در صحنه، مناطق شروع راه پیمایی طوری انتخاب شود که گروه های مختلف ابتدا در چند نقطه شهر سازماندهی شده و درنهایت به هم بپیوندند تا راه پیمایی گسترده شود. براین اساس، از نیمه دوم شهریور به مدت یک ماه، ٧ تظاهرات مسلحانه (در روزهای ١٦، ١٧، ١٨، ٢١ و ٢٤ شهریور و ٥ و ١٣ مهر) در تهران و ٥ تظاهرات محدودتر در شهرستان های گرگان (٢٩ شهریور)، بابل و انزلی (١١مهر)، مشهد و قزوین (١٤ مهر) برگزار شد.

در این راه پیمایی های مسلحانه چند گروه ١٠ تا ٢٠ نفره از هواداران که مسلح به سلاح سرد