که با اعتراف کادر مرکزی خودشان در خدمت امپریالیسم قرار گرفتند، اعدام اینها انقلابی نیست؟ آنها با موتور در خیابان بدن پاسدار را زیر رگبار بگیرند و له کنند و با بمب قطعات بدن یک عابر را به سر درخت بیندازند، انقلابی هستند یا فریب خورده هستند؟ من البته قبول دارم که عده ا ی از بچه ها فریب خورده هستند، اما جریان یک جریان خیانت بار است. امروز اگر شما یک جاسوس اسرائیل را در ایران اعدام کنید، انقلابی نیستید؟ اگر لبنانی ها فالانژها را اعدام کنند یا بیرون کنند، انقلابی نیستند؟ آیا کتائب در لبنان به عنوان یک جریان فریب خورده قابل تحمل است؟ اینها همه همراه هستند. صدام، رجوی، بنی صدر، میتران، ریگان، بگین، بشیر جمیل، سادات که مثل راهزن هواپیمای ما را [در] مصر نگه داشته و می گوید نمی گذارم بیاید - آن وقت اینها می شوند دیسیپلین های بین المللی که دیگر این راهزنی روشن است. آقایان همه در یک جریان قرار گرفته اند و آیا اینها فریب خورده هایی هستند که ما باید به اینها رحم بکنیم؟ ما داریم رحم می کنیم، اما ملت ما را نمی بخشد که رحم کنیم. این ملت وقتی که کارد به استخوانش برسد، خودش دست درمی آورد و اجازه نمی دهد که این طور نیروهای انقلابی ما را در خیابان ترور کنند و آن وقت ما این را به عنوان یک جریان فریب خورده بخواهیم قلمداد کنیم. البته، من بازهم مثل گذشته به جوان ها و بچه هایی که در این دام افتاده اند، تأکید می کنم که برگردند و از دادگاه ها تقاضا کرده ام که راه بازگشت را به اینها نشان بدهند، اما این را بدانید که جریان امروز عمیق تر از این حرف هاست. در حرف های خود آقای ملک پور هم [به این نکته اشاره شده بود] که امپریالیسم نقشه کشیده و درست تخم ریزی کرده و امروز داریم نتیجه می گیریم. بچه ها را جلو انداخته است که جریان انقلاب ما را متوقف کند. این مسئله هم اگر فریب خوردگی هست، اما از حد خیانت کمتر نیست و قاطعیت ضرورت دارد؛ درعین حال، ازنظر من راه بازگشت هم برای بچه های مسلمان ضروری است؛ یعنی ما باید راه بازگشت را برای اینها باز کنیم. البته، آقای ملک پور دلسوزانه حرف زده اند و ایشان نظری داشته اند که می خواستند بگویند و تریبون مجلس هم جای این حرف هاست و باید این حرف ها گفته شود و البته باید مطالب روشن شود.»[١]

با گذشت چند روز از انتشار وصیت نامه محمد رضا سعادتی از اعضای کادر مرکزی سازمان مجاهدین خلق (منافقین)، انتقادهای وی از مواضع سازمان همچنان مورد توجه محافل سیاسی و رسانه ای کشور قرار دارد.

این موضوع از آن جهت بیشتر اهمیت دارد که سعادتی یکی از چپ ترین اعضای کادر مرکزی سازمان، آن را مطرح کرده است. علاوه براین، طرح این موضوعات در زمان فرار بنی صدر و رجوی از کشور - که دوره ا ی جدید از تقابل های سازمان با نظام جمهوری اسلامی محسوب می شود - می تواند بر شماری از اعضا و هواداران سازمان تأثیر بگذارد و سبب شود تا عده ا ی از آنان در

[١] روزنامه کیهان، ١٩/٥/١٣٦٠، ص٣.