پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٦٣ - نكته دعاهاى روحپرور معصومين عليهم السّلام

سپس در پايان اين دعا عرضه مى‌دارد: «خداوندا با عفو و بخشش خود با من رفتار كن و با عدل و دادگريت رفتار مكن»؛ (اللّهمّ احملني على عفوك، و لا تحملني على عدلك).

گويى امام عليه السّلام در اين جمله عفو و عدل الهى را مركبى راهوار شمرده، عدل مركبى است نگران كننده، در حالى كه عفو مركبى است آرامبخش و از خداوند تقاضا مى‌كند كه مرا بر آن مركب آرامبخش سوار كن تا آسوده خاطر به جوار قرب تو آيم و فارغ البال از مجازاتهاى دردناك در سايه لطف تو قرار گيرم، و اين همان مضمون جمله معروفى است كه به عنوان دعا در نمازها و غير نمازها خوانده مى‌شود: «إلهنا عاملنا بفضلك و لا تعاملنا بعدلك يا كريم».

در حديثى از پيغمبر اكرم صلّى اللّه عليه و اله مى‌خوانيم كه فرمود: «و الّذى نفسى بيده ما من النّاس أحد يدخل الجنّة بعمله؛ احدى از مردم به سبب عمل خود وارد بهشت نمى‌شود».

اصحاب گفتند: «و لا أنت يا رسول اللّه؛ تو نيز با عملت وارد بهشت نمى‌شوى؟» فرمود: «و لا أنا إلّا أن يتغمّدنى اللّه برحمة منه و فضل و وضع يده على فوق رأسه و طوّل بها صوته؛ من نيز به سبب عملم وارد بهشت نمى‌شوم جز اينكه خداوند مرا در رحمتش و فضلش بپوشاند و هنگامى كه پيغمبر اين سخن را مى‌گفت دست خود را بر سر نهاد و صداى خود را بلند و طولانى كرد». [١]

نكته دعاهاى روح‌پرور معصومين عليهم السّلام‌

بخش مهمى از تعليمات دينى در دعاهاى پيغمبر اكرم صلّى اللّه عليه و اله و امامان معصوم عليهم السّلام نهفته شده است. قرائت اين دعاها علاوه بر اينكه انسان را به جوار

[١]. بحار الانوار، ج ٧، ص ١١.