پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٠٧ - ترجمه
بخش اوّل
يا له مراما ما أبعده! و زورا ما أغفله! و خطرا ما أفظعه! لقد استخلوا منهم أيّ مدّكر، و تناوشوهم من مكان بعيد! أفبمصارع آبائهم يفخرون! أم بعديد الهلكى يتكاثرون! يرتجعون منهم أجسادا خوت، و حركات سكنت و لأنّ يكونوا عبرا، أحقّ من أن يكونوا مفتخرا؛ و لأنّ يهبطوا بهم جناب ذلّة، أحجى من أن يقوموا بهم مقام عزّة! لقد نظروا إليهم بأبصار العشوة، و ضربوا منهم في غمرة جهالة، و لو استنطقوا عنهم عرصات تلك الدّيار الخاوية، و الرّبوع الخالية، لقالت: ذهبوا في الأرض ضلّالّا، و ذهبتم في أعقابهم جهّالا، تطؤون في هامهم، و تستنبتون في أجسادهم، و ترتعون فيما لفظوا، و تسكنون فيما خرّبوا؛ و إنّما الأيّام بينكم و بينهم بواك و نوائح عليكم.
ترجمه
شگفتا! چه هدف و مقصد بسيار دورى و چه زيارت كنندگان غافلى و چه افتخار موهوم و نفرتانگيزى (كه بر كنار قبور پيشينيان خود مىآيند و به تعداد آنها بر يكديگر تفاخر مىكنند) آنها به سراغ كسانى رفتند كه از دسترسشان دورند (و يك عالم ميان آنها فاصله است) آيا به گورها و محل سقوط اجساد پدرانشان افتخار مىكنند يا با شمارش تعداد مردگان، فزونى مىطلبند؟! گويى آنها مىخواهند اجساد بىجان و بدنهاى بىروح و از كار افتاده را باز گردانند (چه خيال باطل و فكر محالى)؛ ولى اگر آن (اجساد بىجان و استخوانهاى پوسيده) مايه عبرت گردد، سزاوارتر است تا مايه تفاخر شود و اگر با توجّه به