پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٥٤ - ٣ آيا همه صحابه عادل بودند؟

سر دادند و مخصوصا حاكمان بنى اميّه (معاويه و جمعى از اطرافيان او كه ظاهرا جمعى از صحابه بودند) بيش از همه با آن همه جناياتى كه داشتند خود را از اين طريق تبرئه كردند.

ولى خوشبختانه محقّقان اهل سنّت نيز امروز به اين حقيقت پى‌برده و در كتابهاى بسيارى به نقد نظريه تنزيه، پرداخته‌اند. [١]

كلام امام امير المؤمنين على عليه السّلام در خطبه بالا نشان مى‌دهد كه اوّلا اين اعتقاد (عقيده تنزيه صحابه) در عصر آن حضرت در ميان گروهى وجود داشت و مى‌گفتند: «فلان كس از صحابه پيامبر است و سخن او حجّت است» و ثانيا امام آن را نفى مى‌كند و مى‌گويد: «گروهى از منافقان در ميان صحابه نفوذ كرده بودند و خود را در صف آنها قرار داده بودند».

(١). از جمله كسانى را كه از علماى اهل سنّت به نقد اين نظريه پرداخته‌اند «احمد حسين يعقوب» در كتاب نظرية عدالة الصحابة و «شيخ محمود ابوريّة» در كتاب شيخ المضيره، ابو هريره مى‌توان نام برد.