پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٠٣ - نكته مقامات سير و سلوك

در حالى غالبا مصداق « «قُلْ هَلْ نُنَبِّئُكُمْ بِالْأَخْسَرِينَ أَعْمالًا الَّذِينَ ضَلَّ سَعْيُهُمْ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ هُمْ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ يُحْسِنُونَ صُنْعاً»؛ بگو آيا به شما خبر دهم كه زيانكارترين (مردم) در كارها، چه كسانى هستند؟ آنها كه تلاشهايشان در زندگى دنيا گم (و نابود) شده؛ با اين حال، مى‌پندارند كار نيك انجام مى‌دهند» [١] مى‌باشند؛ ولى در اين ميان افرادى هستند كه همواره در سايه كتاب و سنّت گام بر مى‌دارند و از مسير قرآن و گفتار معصومان خارج نمى‌شوند، آنها سالكان واقعى و پويندگان راه حقند.

امير مؤمنان على عليه السّلام كه امام العارفين است در سخنان كوتاه بالا- همان‌گونه كه شرح داديم- اساس پويش راه حق را احياى عقل و اماته نفس و اصلاح اخلاق برشمرده است و آثار سه‌گانه مهمّ اين پويندگى را به طرز بسيار زيبا و گويايى بيان فرموده است.

(١). كهف، آيه ١٠٣ و ١٠٤.