پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٩٠ - شرح و تفسير آل محمّد عليهم السّلام اركان ديناند

مى‌دانيم امامان معصوم از فرزندان على عليه السّلام نيز وارثان علم او بودند و به همين دليل هرگز با حق مخالفت نمى‌كردند.

در حديث ديگرى از امام صادق عليه السّلام مى‌خوانيم: «كتاب اللّه فيه نبأ ما قبلكم و خبر ما بعدكم و فضل ما بينكم و نحن نعلمه؛ در كتاب خدا اخبار پيشينيان و خبرهاى آينده و آنچه سبب مى‌شود كه اختلاف را ميان شما حل كند، وجود دارد و ما همه آنها را مى‌دانيم». [١]

با اين حال چگونه ممكن است آنها در حق اختلاف كنند، اختلاف نشانه جهل است و كسانى كه به همه اين امور آگاه‌اند ممكن نيست اختلافى داشته باشند.

آنگاه به سراغ هشتمين و نهمين اوصاف آنها مى‌رود و مى‌فرمايد: «آنها اركان اسلام‌اند (و ستون‌هاى دين) و پناهگاههاى مردم»؛ (و هم دعائم الإسلام، و و لائج‌ [٢] الاعتصام).

به اين ترتيب دين همانند خانه يا خيمه‌اى است كه ستون آن آل محمّدند و همان‌گونه كه اگر ستون خانه و خيمه برداشته شود، همه‌چيز فرومى‌ريزد، اگر آل محمّد را از اسلام كنار بزنيم و اسلام را بدون آنها قرائت كنيم، اصول و فروع آن فرو خواهد ريخت.

در ادامه سخن به بيان سه وصف ديگر (اوصاف دهم تا دوازدهم) پرداخته مى‌فرمايد: «به وسيله آنان (آل محمّد) حق به اصل و جايگاه مناسب رسيد و باطل از جايگاهش كنار رفت و زبان باطل از بن كنده شد»؛ (بهم عاد الحقّ إلى‌

[١]. كافى، ج ١، ص ٦١، ح ٩.

[٢]. «ولائج» جمع «وليجه» از ريشه «ولوج» به معناى دخول است و به كسى گفته مى‌شود كه محرم اسرار يا گرداننده كارهاى انسان باشد (ولى از خانواده او نباشد) به طور كلى به هركسى كه از خارج وارد قومى شود و محرم اسرار او شود به او وليجه مى‌گويند و با واژه «بطانه» قريب المعنى است.