پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٤١ - نكته گذرگاهى كه همه از آن عبور مىكنند

در مقابل ما افرادى را مى‌شناسيم كه به استقبال مرگ مى‌رفتند و بر چهره آن لبخند مى‌زدند سكرات موت براى آنها مفهومى نداشت و همچون كسى كه در انتظار عزيزى به سر مى‌برد، در لحظات آخر عمر، چنين حالى را داشتند. نمونه آشكار آن شخص امام عليه السّلام است كه در كلام معروفش در همين نهج البلاغه مى‌فرمايد: «اشتياق من به مرگ و شهادت از اشتياق طفل شيرخوار به پستان مادر بيشتر است». [١]

جالب اينكه در احاديث اسلامى نيز وارد شده كه مرگ مؤمنان صالح العمل و اولياء اللّه با ديگران متفاوت است. شخصى به امام صادق عليه السّلام عرض كرد: «صف لنا الموت؛ مرگ را براى ما وصف كن». فرمود: «للمؤمن كأطيب طيب يشّمه فينعس لطيبة و ينقطع التّعب و الألم عنه و للكافر كلسع الأفاعي و لدغ العقارب و أشدّ؛ مرگ براى مؤمن همانند عطر بسيار خوشبويى است كه آن را استشمام مى‌كند و بخاطر خوشبويى آن مى‌آرامد و درد و رنج از او زايل مى‌شود ولى براى كافر مانند گزش افعى‌ها و نيش‌زدن عقربها بلكه شديدتر از آن است». [٢]

شك نيست عدم وابستگى مؤمن به زرق و برق دنيا و به عكس وابستگى‌هاى افراد بى‌ايمان به اين جهان چنين بازتابى در اين دوگروه داشته باشد هرچند الطاف الهى و مشاهدات مؤمن نسبت به مواهبى كه در انتظار اوست و به عكس مشاهدات فرد بى‌ايمان نسبت به عذابهايى كه در انتظار او مى‌باشد در اين امر تأثيرگذار است.

(١). نهج البلاغه، خطبه ٥.

(٢). بحار الانوار، ج ٦، ص ١٧٢، ح ٥٠.