پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٥٦ - نكته حكومتهاى مردمى

- بود كه در مطبوعات غربى به طور گسترده انتشار يافت؛ از كشور دانمارك شروع شد و سپس به اكثر كشورهاى اروپايى گسترش يافت؛ هنگامى كه مسلمانان جهان از اين فاجعه باخبر شدند، فرياد اعتراض برآوردند و تمام دنيا را از اين فرياد پر كردند و كالاهاى اين‌گونه كشورها را تحريم نمودند، به‌گونه‌اى كه دشمنان وحشت كردند و عقب‌نشينى نمودند و به اصطلاح از در عذرخواهى وارد شدند.

حادثه دوم اهانت شديدترى بود كه با ساحت قدس حريم شريف عسكريين كردند؛ يك روز مسلمانان از خواب بيدار شدند (چهارشنبه سوم اسفند ١٣٨٤) و باخبر گشتند كه ايادى استعمار و استكبار و مزدوران وحشى آنها آن بارگاه ملكوتى را به تلّ خاكى مبدّل ساخته، گنبد و حرم را با موادّ منفجره در يك توطئه از پيش طراحى شده، ويران كرده‌اند. فرياد عظيم ديگرى نه تنها از شيعيان و عاشقان اهل بيت، بلكه در تمام دنياى اسلام برخاست و موجى از خشم و نفرت نسبت به عاملان اين كار كه هدفشان به يقين ايجاد جنگ داخلى در ميان مسلمانان بود، برانگيخت.

قابل توجّه اينكه همه اين امور به خاطر مبارزه با حكومتهاى مردمى بود كه در عراق و فلسطين روى كار آمده بودند. «اللّهمّ فرّق جمعهم و شتّت شملهم و خذهم أخذ عزيز مقتدر»

.