پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٨٣ - خطبه در يك نگاه

٢١٢ و من خطبة له عليه السّلام كان يستنهض بها أصحابه إلى جهاد أهل الشّام في زمانه‌

از خطبه‌هاى امام عليه السّلام است كه همواره با اين سخنان ياران خويش را براى جهاد با شاميان بسيج مى‌نمود. [١]

خطبه در يك نگاه‌

اين خطبه در واقع خطابى است به درگاه پروردگار متعال، آميخته با دعا براى پيروزى لشكريان اسلام و نفرين بر سست عنصرانى كه دست از يارى حق بر مى‌دارند و اتمام حجّتى است بر آنها در برابر خداوند بزرگ.

اين كلام به خوبى نشان مى‌دهد كه امام عليه السّلام تا چه اندازه از سستى و بى‌توجهى مردم كوفه به امر جهاد با غارتگران شام، ناراحت بود؛ اين چيزى است كه از بسيارى از خطبه‌هاى نهج البلاغه استفاده مى‌شود و اگر كوتاهى و سستى آنها نبود تاريخ اسلام، مسير ديگرى را مى‌پيمود ولى افسوس ...!

[١]. سند خطبه:

نويسنده مصادر نهج البلاغه سند خاصّى براى اين خطبه نقل نكرده است؛ ولى آن گونه كه از كتاب تمام نهج البلاغه برمى‌آيد (و در متن نيز اشاره كرده‌ايم) به عقيده بعضى اين كلام ذيل خطبه ١٩٨ بوده است و در هر حال در اين كتاب نيز مدرك ديگرى غير از نهج البلاغه ذكر نشده است.