پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٥٥ - نكته حكومتهاى مردمى

دموكراسى آمريكايى در عصر ماست.

افزون بر اين، آراى اين حكومتها در بهترين صورت حكومت، نصف به علاوه يك است كه نتيجه آن صف‌بندى ميان قشر حاكم و نصف منهاى يك است.

در عصر خود بارها حكومتهايى را ديده‌ايم كه با انتخابات آزاد مردم سر كار آمده‌اند؛ ولى چون در جهت منافع جهانخواران قرار نداشته‌اند با وسايل مختلف براى خارج كردن آنها از صحنه كوشيده‌اند و در بسيارى از موارد موفق شده‌اند.

تمام اينها به خاطر آن است كه عنصر معنوى كه شرط اساسى است در اين حكومتهاى صد در صد مادى وجود ندارد و مسئوليّتى در برابر خداوند احساس نمى‌كنند.

آنچه در كلام نورانى امام عليه السّلام در اين بخش از خطبه آمده، حكومت مردمى را در بهترين شكل نشان مى‌دهد:

نخست به سراغ عنصر معنوى حكومت مى‌رود و به همگان يادآور مى‌شود كه آن‌قدر شما غرق نعمتهاى خداوند هستيد كه هرچه در اطاعت او بكوشيد، عشرى از اعشار شكر او را نمى‌توانيد بجا آوريد.

آنگاه به زمامداران توصيه مى‌كند كه هرقدر فكر شما قوى و علم شما فراوان و صاحب تجربه و هوش سرشار باشيد، بى‌نياز از كمكهاى فردفرد مردم نيستيد.

بايد همه را در حكومت خود سهيم كنيد و از آنها يارى بطلبيد.

سپس به آحاد مردم گوشزد مى‌كند كه شما در هر حدّ و پايه‌اى از علم و دانش و سنّ و سال هستيد، خود را از شركت در اداره اجتماع جدا نسازيد و به اين ترتيب همگان بايد دست به دست هم دهند و با تكيه بر عنصر تقوا حكومتى كه مورد رضاى خلق و خالق است، به وجود آورند. [١]

[١]. در ايّامى كه اين سطور نگاشته مى‌شود دو حادثه مهم جهان اسلام را تكان داد:

نخست حادثه اهانت دردآور به ساحت قدس پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و اله بود و آن عكسهاى بسيار زننده و شرم‌آورى-